Το blog Αίγινα και θέματα πολιτιστικής διαχείρισης συνεχίζει την πορεία του και μετατρέπεται σε Πυξίδα Πολιτισμού. Art Cultural Management και Πυξίδα Πολιτισμού λοιπόν από εδώ και στο εξής μεταξύ άλλων θα αναζητούμε τα καλύτερα άρθρα για τον Πολιτισμό σε ελληνικές και ξενόγλωσσες ιστοσελίδες
Τρίτη 3 Ιουνίου 2014
Να το μενού των αρχαίων Κρητικών: Φακές με κόλιανδρο, σαλιγκάρια με δεντρολίβανο, χοιρινό με χαρουπόμελο-Ένα συναρπαστικό συμπόσιο με πρωταγωνιστές τα «γουόκ»των μινωϊτών
πηγή
www.eirinika.gr | ||||||
«Μενού» πιο κοντινό σε εκείνο της Μινωικής Κρήτης, από ό,τι σε αυτό τής σημερινής Ελλάδας, εκτιμάται ότι είχαν στο τραπέζι τους οι Κρητικοί πριν από μόλις 100 χρόνια, όπως επισημαίνει, η Αμερικανίδα ανθρωπολόγος και αρχαιολόγος Τζέρολιν Μόρισον (Jerolyn Morrison), η οποία τα τελευταία χρόνια ασχολείται με τη δημιουργία αντίγραφων των μινωϊκών σκευών μαγειρικής, που έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη.![]() Μάλιστα, ονειρεύεται να «στήσει» μια μικρή βιοτεχνία παραγωγής τέτοιων σκευών, η οποία θα προσφέρει θέσεις εργασίας στο τοπικό εργατικό δυναμικό και ιδίως σε νεαρούς τεχνίτες και σπουδαστές κεραμικής της Κρήτης. Στο εμπορικό κομμάτι της δράσης της, η Αμερικανίδα αρχαιολόγος συνεχίζει να προβάλει διεθνώς τις «μινωικές γεύσεις» (Μinoan Tastes), που χάρη σε αυτή, ταξιδεύουν σε ολόκληρο τον κόσμο, μέσα από τις σελίδες εξειδικευμένων περιοδικών και εκδόσεων στις ΗΠΑ και την Ευρώπη, ενώ στο μη κερδοσκοπικό πεδίο εμπλέκεται στη διοργάνωση ιστορικών συμποσίων (τα οποία ενσωματώνουν και άλλες εποχές). ![]() Η κυρία Μόρισον μίλησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ με την ευκαιρία ενός ιστορικού συμποσίου, στη Θεσσαλονίκη. Ιστορικό... μπάρμπεκιου σε ρεπλίκα μινωικής σχάρας Το συμπόσιο, με μινωικές και βυζαντινές συνταγές, μαγειρεμένες σε σκεύη-ρεπλίκες των αρχαιολογικών ευρημάτων, διοργανώθηκε το περασμένο Σαββατοκύριακο στην Αμερικανική Γεωργική Σχολή, τέρποντας τους ουρανίσκους των συνδαιτυμόνων με ένα αρχαίο μενού: φακές με κόλιανδρο και μέλι, σαλιγκάρια σωτέ με δενδρολίβανο και φιλέτο μαύρου χοίρου με χαρουπόμελο, μαγειρεμένο σε πήλινη ρεπλίκα μινωικής σχάρας. ![]() Τι έτρωγαν οι Μίνωες; Ήταν, λοιπόν, η μινωική διατροφή παρόμοια με τη σύγχρονη ελληνική; «Υπάρχουν πολλά φαγητά που τρώμε σήμερα και τα έτρωγαν και στη μινωική Κρήτη» επισημαίνει. Και ποια ήταν αυτά; «Τόσο στη μινωική εποχή, όσο και στη σύγχρονη Κρήτη, οι άνθρωποι καταναλώνουν τροφές από τη θάλασσα, όπως μικρά και μεγάλα ψάρια, πεταλίδες, σουπιές και θαλασσινά σαλιγκάρια. Έτρωγαν επίσης αρκετό κρέας, από ζώα που εξέτρεφαν ή κυνηγούσαν, όπως κατσίκι, πρόβατο, λαγό, χοίρους και βοοειδή, ενώ στις μεταγενέστερες μινωικές περιόδους κατανάλωναν και άγρια ελάφια. Οι ανασκαφές έφεραν επίσης στο φως πολλά όσπρια, όπως φακές και φάβα, δημητριακά, όπως ζέα και κριθάρι, φρούτα και καρπούς, όπως σύκα και αμύγδαλα και, φυσικά, αποδείξεις για παραγωγή ελαιολάδου και κρασιού! Πιστεύω ότι η διατροφή στην Κρήτη πριν από 100 χρόνια έμοιαζε περισσότερο με αυτή της μινωικής εποχής, από ό,τι της σύγχρονης. Γι' αυτό ευθυνόταν η έλλειψη ψυγείων, που ανάγκαζε τους κατοίκους του νησιού να χρησιμοποιούν διάφορες παραδοσιακές μορφές συντήρησης των τροφίμων, αλλά και οι μικρής, μόνο, κλίμακας καλλιέργειες λαχανικών, που διαμόρφωναν διατροφικές συνήθειες, ενδεχομένως να ήταν παρόμοιες με αυτές του μινωικού πολιτισμού» σημειώνει. ![]() Ποιες ήταν οι συνήθειες των αρχαίων Κρητικών την ώρα του φαγητού; «Αυτή είναι η συναρπαστική και δημιουργική πλευρά των αρχαιολογικών μελετών! Ο μινωικός πολιτισμός ήταν προϊστορικός και δεν έχουμε γραπτές μαρτυρίες σε σχέση με τις συνήθειες των συνδαιτυμόνων, ούτε έχουν βρεθεί τοιχογραφίες ή αγγειογραφίες, που να απεικονίζουν σκηνές μαγειρικής ή δείπνου. Ενώ μπορούμε να μάθουμε τι έτρωγαν οι Μίνωες και πώς μαγείρευαν, έχουμε περιορισμένη γνώση για το ποιες ήταν οι κοινωνικές τους συνήθειες και έθιμα, σε σχέση με το φαγητό και την οργάνωση του σπιτιού. Για παράδειγμα, ξέρουμε ότι μαγείρευαν και έτρωγαν τόσο μέσα στο σπίτι όσο και έξω από αυτό, ενώ έστηναν τα τραπέζια τους και σε συγκεκριμένους χώρους στην ταράτσα των κατοικιών, αλλά δεν έχουμε ακόμη στοιχεία για το πόσα διαφορετικά πιάτα προσφέρονται σε ένα δείπνο, την ποσότητα του φαγητού που σερβιριζόταν ανά συνδαιτυμόνα, ούτε για το πόσες φορές ημερησίως ή εβδομαδιαίως μαγείρευαν. Δεν γνωρίζουμε αν προτιμούσαν τις αλμυρές, γλυκές ή ξινές γεύσεις» επισημαίνει η κυρία Μόρισον. "Μινωιτών γεύσεις" (Minoan Tastes) ανά τον κόσμο Η κυρία Μόρισον βαδίζει εδώ και χρόνια πάνω στα ίχνη των αρχαίων Μινωιτών μαγείρων και, βασισμένη στην τρέχουσα επιστημονική γνώση, δημιουργεί γαστρονομικές εμπειρίες που «μεταφράζουν» την αρχαία γλώσσα του φαγητού στον σύγχρονο συνδαιτυμόνα ανά τον κόσμο. ![]() «Συνολικά, το feedback είναι θετικό και η ιδέα για το άνοιγμα μιας τέτοιας αγοράς, μινωικών γεύσεων, έγινε καλά δεκτή. Η πρόκληση είναι ότι η τυπική επιχείρηση εστίασης σήμερα εστιάζει κυρίως στη μαζική παραγωγή και τη χρήση φθηνότερων υλικών, ώστε να παρασκευάσει ένα φθηνότερο φαγητό, που θα το πουλήσει ακριβότερα στον πελάτη κι έτσι θα έχει μεγαλύτερο κέρδος στην επένδυσή του. Αυτό δεν είναι πρόβλημα, όταν είσαι στην αγορά μαζικής παραγωγής, αλλά δεν ταιριάζει με τη φιλοσοφία τής Minoan Tastes. Το είδος της δουλειάς, που είναι απαραίτητο για τις Μινωικές Γεύσεις, απαιτεί χρόνο και προϊόντα υψηλής ποιότητας, κατά προτίμηση τοπικά, κάτι που σημαίνει ότι μια επένδυση σε αυτές συνεπάγεται χρόνο και χρήμα. Βρίσκω πελάτες που συμμερίζονται αυτή τη φιλοσοφία και πιστεύω ότι οι "Μινωιτών γεύσεις" θα συνεχίσουν», προσθέτει. Μαγειρεύοντας σε... μινωικά «γουόκ» Για την Τζέρολιν Μόρισον, μινωική μαγειρική δεν σημαίνει πάντως μόνο διαλεχτές πρώτες ύλες, αλλά και παρασκευή του φαγητού στα ίδια σκεύη, που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Κρήτες. Για την ακρίβεια, σε αντίγραφα αυτών, που κατασκευάζει η ίδια, με βάση τα ευρήματα των αρχαιολογικών ανασκαφών και με πολύ κόπο. ![]() Το ιδιαίτερο αυτό ταξίδι στον χρόνο και την τέχνη ξεκίνησε για την Τζέρολιν το 1997, όταν βρέθηκε για πρώτη φορά στην Κρήτη, προκειμένου να δουλέψει ώς κεραμίστρια στο πλευρό της αρχαιολόγου Τζένιφερ Μούντι (Jennifer Moody). Εργάστηκε δίπλα της στα σκάμματα αρχαιολογικών ανασκαφών της Κρήτης για πολλά καλοκαίρια, μέχρι που αποφάσισε και η ίδια να κάνει μεταπτυχιακό στην ανθρωπολογία και διδακτορικό στην αρχαιολογία. Αντικείμενο της διπλωματικής της εργασίας ήταν η μελέτη των μαγειρικών σκευών των Μινωιτών, στις αρχαιολογικές ανασκαφές του Μόχλου (όπου η ανασκαφή γινόταν από τους Κώστα Δαβαρα και Jeffrey Soles/Τζέφρι Σόλς) και Παπαδιόκαμπου (Χρύσα Σοφιανού). Στον Παπαδιόκαμπο, οι αρχαίοι Κρήτες χρησιμοποιούσαν πολύ τις χύτρες και τα πλάθανα, μινωικά «γουόκ». Στο Μόχλος μαγείρευαν κυρίως σε τριποδικές χύτρες, αλλά και σε πλάθανα. Ψάχνοντας τον αρχαίο πηλό. Για μήνες ολόκληρους... «Το πειραματικό κομμάτι της εργασίας μου ήταν να κατασκευάσω τέτοια σκεύη, με τον ίδιο πηλό, που το έκαναν οι αρχαίοι τεχνίτες κεραμικών. Αυτό χρειάστηκε τεράστια προσπάθεια! Χρειάστηκε να συγκρίνω τους τοπικούς πηλούς της σύγχρονης Κρήτης με αρχαιολογικό υλικό απ΄ τις ανασκαφές, με μακροσκοπικές και πετρογραφικές μεθόδους ταυτοποίησης και μετά να διαλέξω αυτούς που έκαναν την καλύτερη δουλειά. Βρήκα δύο πολύ καλά δείγματα πηλού στο Μόχλος. Τα ξέθαψα, τα καθάρισα, τα αποθήκευσα σε ειδικό χειροποίητο πιθάρι, που έφτιαξε ένας φίλος στο Θράψανο και μετά άφησα τον πηλό να 'καθίσει' σε νερό για αρκετούς μήνες, μέχρι να βεβαιωθώ ότι έχει πλήρως κορεστεί και είναι έτοιμος να δουλευτεί. Στη συνέχεια τον έπαιρνα από εκεί τμηματικά, τον άφηνα να στεγνώσει, τον δούλευα με τη σφήνα και μετά άρχιζα να τον δουλεύω σε τροχό κεραμικής», εξηγεί. ![]() Μια βιοτεχνία αρχαίων σκευών μαγειρικής στον 21ο αιώνα Για τη διοργάνωση των ιστορικών συμποσίων χρειάζονται πολλά σκεύη, τα οποία η Τζέρολιν φτιάχνει στην πλειοψηφία τους μόνη της, έχοντας όμως και συνεργασίες με τοπικούς τεχνίτες. «Στο μέλλον, θα ήθελα να δουλέψω περισσότερο με σπουδαστές κεραμικής από την Κρήτη, να τους εκπαιδεύσω να φτιάχνουν μαγειρικά σκεύη, ώστε να δημιουργηθεί ένα εργαστήριο, που θα προσφέρει στην τοπική κοινωνία ένα εισόδημα. Πιστεύω ότι υπάρχουν πολλοί τρόποι για να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας στην Ελλάδα σήμερα και αυτό το είδος εξειδικευμένης εργασίας μπορεί να δημιουργήσει μια μικρή εξοχική βιομηχανία» λέει. Ίσως να είναι κι αυτή μια ευκαιρία εν μέσω κρίσης... |
Τα προσοδοφόρα μουσεία, η «Βιβλιονέτ» και η Αγία Σοφία
πηγή http://www.tovima.gr/
Εφ' όλης της ύλης τοποθετήθηκε ο υπουργός Πολιτισμού σε συνέντευξη Τύπου την Πέμπτη 29 Μαΐου

Πρώτος σε αύξηση εσόδων τον περασμένο Απρίλιο ήταν ο ανακατασκευασμένος αρχαιολογικός χώρος του Ακρωτηρίου της Θήρας.
Συνεργασία των 33 μουσείων του Εθνικού Πιλοτικού Σχεδίου με την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών για τη δημιουργία αντικειμένων για τα πωλητήριά τους, συνένωση δυνάμεων για τις ορχήστρες της Αθήνας, τοποθέτηση στο ζήτημα των τουρκικών σχεδίων για την Αγια-Σοφιά και θεσμική ενίσχυση του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού και ανακοίνωσε ο υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Πάνος Παναγιωτόπουλος σε συνέντευξη Τύπου εφ' όλης της ύλης στο Υπουργείο Πολιτισμού την Πέμπτη 29 Μαΐου.
Μουσεία: Εθνικό Πιλοτικό Σχέδιο και έσοδα
Ο υπουργός Πολιτισμού έδωσε στη δημοσιότητα κατάλογο των μουσείων και αρχαιολογικών χώρων με το διευρυμένο ωράριο και τις εισπράξεις τους συγκριτικά για τον Απρίλιο του 2014 και τον Απρίλιο του 2013 σχολιάζοντας ότι παρατηρείται «πολύ μεγάλη αύξηση των εισπράξεων σε πολλούς χώρους», η οποία ερμηνεύεται ως αποτέλεσμα των ληφθέντων μέτρων αναβάθμισης.
Τα αποτελέσματα είναι ενδεικτικά των πρώτων εβδομάδων (από 1ης Απριλίου 2014) κατά τις οποίες ίσχυσε το διευρυμένο ωράριο και τα έσοδα αφορούν από κοινού τόσο εισπράξεις από εισιτήρια όσο και εισπράξεις από τα πωλητήρια. Εν αναμονή καλύτερων επιδόσεων το καλοκαίρι, και ειδικά τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο (όταν πραγματοποιούνται οι κρουαζιέρες στα ελληνικά νησιά), στην πρώτη θέση βρίσκεται το Ακρωτήρι της Θήρας με αύξηση εσόδων 115,81% (παρ' ότι δεν έχει μπει ακόμη στο πρόγραμμα των κρουαζιερόπλοιων) και ακολουθεί το Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου με 109,59 % (του οποίου οι πτέρυγες στο σύνολό τους άνοιξαν πάλι στο κοινό πριν από τρεις εβδομάδες). Στις τελευταίες θέσεις από άποψη εσόδων βρίσκεται το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, με αύξηση από τον περασμένο Απρίλιο μόλις 23,96%, η Ενότητα Αρχαιολογικών Χώρων (Βράχος Ακρόπολης, Θέατρο Διονύσου, Αρχαία Αγορά, Ρωμαϊκή Αγορά, Βιβλιοθήκη Αδριανού) με 17 %, το Αρχαιολογικό Μουσείο Ρόδου με 16,48 % και ο Αρχαιολογικός Χώρος του Σουνίου με 14,12 %.
Η Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών και τα πωλητήρια
Δεδομένου ότι το Εθνικό Πιλοτικό Σχέδιο περιλαμβάνει, εκτός από την επέκταση του ωραρίου, την ανακαίνιση και επαναλειτουργία των πωλητηρίων και τον επανασχεδιασμό της πολιτικής των πωλητέων ειδών, ανακοινώθηκε η συνεργασία του ΥΠΠΟΑ με νέους δημιουργούς της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ), με σκοπό, όπως ανέφερε ο υπουργός Πολιτισμού, «να αναδείξουμε τα νέα δημιουργικά ταλέντα της χώρας μας, να διευκολύνουμε τη συνάντηση του σύγχρονου πολιτισμού με τη μεγάλη μας παράδοση, αλλά και να προσφέρουμε ένα οικονομικό όφελος στους νέους καλλιτέχνες».
Παρών στη συνέντευξη Τύπου ήταν και ο πρύτανης της ΑΣΚΤ Γιώργος Χαρβαλιάς, ο οποίος εξήγησε ότι η ανάθεση των έργων θα γίνει με διαγωνισμό στον οποίο θα συμμετέχουν εθελοντικά τελειόφοιτοι της ΑΣΚΤ. Θα σχεδιαστούν αντικείμενα με αρχαιοελληνικές αναφορές, αντιπροσωπευτικά της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, τα οποία είναι εύκολο να πωληθούν (έργα μικρογλυπτικής, κοσμήματα κτλ.). Τα έργα θα κρίνει επιστημονική επιτροπή υπό τον καθηγητή της ΑΣΚΤ Άγγελο Αντωνόπουλο.
Για τα αντικείμενα που θα πωλούνται στα πωλητήρια των μουσείων -με εξαίρεση τα ακριβή αντίγραφα των εκθεμάτων τους- θα υπάρξει συνεργασία με μικρομεσαίες επιχειρήσεις και βιοτεχνικά επιμελητήρια, επεσήμανε η γενική γραμματέας του ΥΠΠΟΑΛίνα Μενδώνη, η οποία τόνισε ότι η χρηματοδότηση του προγράμματος μπορεί να ενταχθεί στο επόμενο ΣΕΣ (ΕΣΠΑ).
Το Εθνικό Πιλοτικό Σχέδιο αναβάθμισης σχεδιάζεται να επεκταθεί και σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους στην Ήπειρο, στην Ανατολική Μακεδονία και στο Βόρειο Αιγαίο.
Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού και «Βιβλιονέτ»
Παρόντος του προέδρου του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού (ΕΙΠ) Χριστόδουλου Γιαλλουρίδη και της διευθύντριας του Παραρτήματός του στο Βερολίνο Ελένης Βαροπούλου, ο υπουργός Πολιτισμού υπενθύμισε τις πρόσφατες δράσεις του ΕΙΠ. Αναφερόμενος στην 11η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης, τη χαρακτήρισε «ένα στοίχημα που κερδίσαμε» και πρόσθεσε ότι βρέθηκαν τα ευρωπαϊκά κονδύλια για την επόμενη έκθεση, η οποία προγραμματίζεται από τετραήμερη να γίνει επταήμερη με τη συνεργασία του Υπουργείου Παιδείας, των πανεπιστημίων και των σχολείων της πόλης.
«Αναστήσαμε δύο ημιθανείς, το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού και το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου» είπαν ο υπουργός Πολιτισμού και ο πρόεδρος του ΕΙΠ, και ο υπουργός ανακοίνωσε ότι προωθούνται στη Βουλή «διατάξεις για τη σύσταση οργανισμού, ώστε να ενισχυθεί η αυτοτέλεια και η δύναμη του ΕΙΠ».
Από πλευράς ΕΙΠ, σταθερές είναι οι αναφορές στη συμπαράσταση του ΥΠΠΟΑ και «των εργαζομένων του πρώην ΕΚΕΒΙ, χάρη στους οποίους προετοιμάστηκε η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου σε χρόνο ρεκόρ», όπως είπε ο πρόεδρος του ΕΙΠ, ο οποίος επανέλαβε ότι έχουν δρομολογηθεί οι διαδικασίες για την ενεργοποίηση των προγραμμάτων «Φράσις» και «Φιλαναγνωσία».
Σε ό,τι αφορά τη «Βιβλιονέτ» και σχετικά δημοσιεύματα που κάνουν λόγο για σκάνδαλο που σχετίζεται με κλείδωμα του site από τον τέως χειριστή του πληροφοριακού συστήματος στο ΕΚΕΒΙ και το ενδεχόμενο να έχουν χαθεί στοιχεία, ο πρόεδρος του ΕΙΠ αναφέρθηκε και σε «ανορθόδοξα μέσα» που χρειάστηκε να χρησιμοποιηθούν για την επανάκτηση των στοιχείων, τόνισε όμως ότι δεν έχουν χαθεί στοιχεία και ότι η «Βιβλιονέτ» -μόλις τελειώσει το έργο των ορκωτών λογιστών που ελέγχουν τα οικονομικά της- θα χρηματοδοτηθεί για να συνεχίσει το έργο της.
Νέα είδηση ήταν η απόφαση του ΕΙΠ να διανείμει τα βιβλία που έχουν συγκεντρωθεί στη «Βιβλιονέτ» -βιβλία που καταθέτουν οι εκδότες για την εξυπηρέτηση του έργου της καταλογογράφησης των τίτλων- σε δημόσιες βιβλιοθήκες προκειμένου να εμπλουτιστεί ο κατάλογός τους.
«Προτεραιότητά μου θα είναι ο σύγχρονος πολιτισμός, για τον οποίο οι Γερμανοί ενδιαφέρονται και αξίζει να τον γνωρίσουν περισσότερο», είπε η νέα διευθύντρια του Παραρτήματος του ΕΙΠ στο Βερολίνο Ελένη Βαροπούλου. Τον Ιούλιο θα φιλοξενηθεί στη Χαλκιδική συνάντηση με εκπροσώπους των παραρτημάτων του ΕΙΠ από όλον τον κόσμο προκειμένου να γίνει οριστικοποίηση της στρατηγικής του ιδρύματος.
«Το θέμα της Αγίας Σοφίας είναι διεθνές»
Με αφορμή τη συμπλήρωση, στις 29 Μαΐου, 561 ετών από την Άλωση της Αγίας Σοφίας, και τα τουρκικά σχέδια για το άνοιγμα της Αγίας Σοφίας για προσευχή, τη μετατροπή της δηλαδή σε τζαμί, ο υπουργός Πολιτισμού υπογράμμισε ότι «είναι αδιανόητο το θέμα της Αγίας Σοφίας να μπαίνει στο στόχαστρο για εσωτερικές, κομματικές και πολιτικές σκοπιμότητες», χαρακτήρισε τον ναό «ανεκτίμητο θησαυρό πολιτισμού για ολόκληρη την ανθρωπότητα» και είπε ότι θα πρέπει «να συγκροτηθεί μια task force σε επίπεδο ευρωπαϊκών θεσμών ως ανάχωμα απέναντι σε κάθε είδους απειλές, είτε είναι πρόσφατες, όπως οι φθορές από φυσικά φαινόμενα στα Βαλκάνια, είτε παλαιότερες, αλλά διαρκείς, όπως οι καταστροφές της πολιτιστικής κληρονομιάς στο βόρειο κατεχόμενο κομμάτι της Κυπριακής Δημοκρατίας». Απαντώντας σε δημοσιογραφική ερώτηση για την ανάληψη σχετικής δράσης τοποθετήθηκε λέγοντας ότι πρέπει να δράσει η διεθνής κοινότητα διότι το «θέμα είναι διεθνές και αφορά την Ευρώπη, τη διεθνή κοινότητα, την πολιτιστική κληρονομιά της ανθρωπότητας».
Ορχήστρες και οικονομίες κλίμακος
Τέλος, παρουσιάζοντας τον αρχιμουσικό Γεώργιο Βράνο, ο οποίος τοποθετείται στη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης, και ερωτώμενος για την τύχη της Ορχήστρας των Χρωμάτων, με αφορμή και τη συμπλήρωση εφέτος 20 χρόνων από τον θάνατο του Μάνου Χατζιδάκι, ο υπουργός Πολιτισμού είπε ότι δεν πρόκειται να κλείσει και αναφερόμενος στις ορχήστρες της Αθήνας έκανε λόγο για«συνένωση δυνάμεων και οικονομίες κλίμακος».
Αυτή η μανία με τον Ζόντιακ...
πηγή http://www.kathimerini.gr/
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΑΛΟΣΠΥΡΟΣ
Ο Τζέικ Τζίλενχαλ στην ταινία «Zodiac» του Ντέιβιντ Φίντσερ, προσπαθεί να αποκωδικοποιήσει τα μυστικά ενός κατά συρροήν δολοφόνου. Η υπόθεση Zodiac επανέρχεται στην επικαιρότητα με ένα βιβλίο που μόλις κυκλοφόρησε στην Αμερική.
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:
Η είδηση δημοσιεύθηκε κατ’ αποκλειστικότητα στο περιοδικό New York στις 12 Μαΐου, ούτε ένα μήνα πριν δηλαδή: ο φημισμένος εκδοτικός οίκος HarperCollins θα εξέδιδε την επόμενη ημέρα ένα βιβλίο, το αποτέλεσμα δωδεκαετούς έρευνας του Γκάρι Λ. Στιούαρτ, με τίτλο «The Most Dangerous Animal of All: Searching for my Father... and Finding the Zodiac Killer» (Το πιο επικίνδυνο ζώο απ’ όλα: Ψάχνοντας για τον πατέρα μου... και βρίσκοντας τον δολοφόνο Ζόντιακ).
Ο αμερικανικός εκδοτικός οίκος είχε στην κατοχή του το χειρόγραφο του Στιούαρτ εδώ και δεκαπέντε μήνες, τηρώντας άκρα μυστικότητα. Κανονικά, το αποτέλεσμα της πολύχρονης έρευνας του Στιούαρτ δεν θα έπρεπε να ενδιαφέρει κανέναν άλλον πέρα από τον στενό κύκλο των συγγενών και των φίλων του, καθώς θέμα της ήταν ο προσδιορισμός της ταυτότητας του πραγματικού του πατέρα, εν προκειμένω ενός παλαιοβιβλιοπώλη ονόματι Ερλ βαν Μπεστ Τζούνιορ.
Ωστόσο, με το βιβλίο αυτό, πέρα από το προσωπικό, αυτοβιογραφικό στοιχείο, ο Στιούαρτ υποβάλλει στην κρίση κοινού και ειδημόνων μια σειρά τεκμηρίων, που υποτίθεται πως αποδεικνύουν ότι το υπεροπτικά ανέκφραστο πρόσωπο του Ερλ βαν Μπεστ Τζούνιορ ήταν το απόμακρα φιλήσυχο προσωπείο πίσω από το οποίο κρυβόταν ο, ασύλληπτος ώς τις μέρες μας, κατά συρροήν δολοφόνος Zodiac. Ενοχος για πέντε φόνους στα τέλη της δεκαετίας του ’60 και αιώνιος ύποπτος για πολλαπλάσιες ανεξιχνίαστες υποθέσεις.
Μέχρι σήμερα, τουλάχιστον χίλιοι διακόσιοι άνθρωποι έχουν καταθέσει στις Αρχές ότι κάποια στιγμή στη ζωή τους γνώρισαν μια απροσάρμοστη ή διαταραγμένη προσωπικότητα που ήταν σίγουρα ή θα μπορούσε ή θα έπρεπε να είναι ο διαβόητος δολοφόνος. Στην περίπτωση του βιβλίου του Στιούαρτ, η αρραγής μυστικοπάθεια των ανθρώπων του HarperCollins και η αξιοσημείωτη, αλλά όχι αδιαμφισβήτητη, ομοιότητα που προέκυψε από τη σύγκριση της δημοσιευμένης φωτογραφίας του Βαν Μπεστ με το σκίτσο του Zodiac που είχε σχεδιαστεί με βάση τις περιγραφές από τα θύματα που επέζησαν από τις επιθέσεις του, καλλιέργησαν προσδοκίες τουλάχιστον σχετικά με την αξιοπιστία του συγγραφέα.
Είναι όντως αυτός;
Πράγματι, το βιβλίο του Στιούαρτ θα μπορούσε να είναι απλώς μια μοντέρνα Τηλεμάχεια με αίσιο ή δυσάρεστο, πάντως οπωσδήποτε δακρύβρεχτο, τέλος: ο υιοθετημένος γιος που αναζητεί τον βιολογικό του πατέρα, ανασκαλεύοντας τα σφραγισμένα αρχεία του αποτυχημένου έρωτα των γονιών του· ο πατέρας που εγκατέλειψε τη μητέρα επειδή του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για αποπλάνηση ανηλίκου· μια μητέρα που ήταν μόλις δεκατριών ετών όταν συνειδητοποίησε ότι φέρει στα σπλάγχνα της τον πρωταγωνιστή της ιστορίας· το νεογέννητο μωρό που εγκαταλείφθηκε από τη μητέρα του στις σκάλες ενός διαμερίσματος στο Μπατόν Ρουζ, το παιδί που μεγάλωσε, σπούδασε ηλεκτρολόγος μηχανικός, εργάζεται σήμερα ως αντιπρόεδρος σε εταιρεία καθαρισμού και που κάποια στιγμή, φυσιολογικά, αποτόλμησε να επισκεφθεί το παρελθόν που δεν έζησε.
Συναρπαστικές διαδρομές όλες αυτές, ωστόσο, σύμφωνα με τις πρώτες κριτικές για το βιβλίο, τα στοιχεία που παραθέτει ο Στιούαρτ δεν φαίνονται αρκούντως τεκμηριωμένα ώστε να εκθρονίσουν από την κορυφή της λίστας υπόπτων τον Αρθουρ Λι Αλεν, τον άνθρωπο που, όπως προκύπτει από τα «Zodiac» και «Zodiac Unmasked», τα δύο ερευνητικά βιβλία του Ρόμπερτ Γκρέισμιθ στα οποία βασίστηκε εξ ολοκλήρου το καταπληκτικό φιλμ «Zodiac» του Ντέιβιντ Φίντσερ, δείχνει να ταιριάζει όσο κανείς άλλος στο προφίλ του εν λόγω κατά συρροήν δολοφόνου.
Ο τρομοκράτης
O serial killer τύπου Zodiac, Τεντ Μπάντι ή Εντμουντ Κέμπερ, που έδρασε από τα τέλη της δεκαετίας του ’60 έως περίπου τις αρχές των ’90s, ο εγχώριος τρομοκράτης της επίπλαστης ευημερίας της ψυχροπολεμικής Αμερικής, που μακέλευε νεαρές κοπέλες και ανέμελα ζευγαράκια σε απομονωμένα μέρη, αντικαταστάθηκε στα τέλη του εικοστού αιώνα από έναν άλλο τύπο κατά συρροήν δολοφόνου. Τον κατά συρροήν μαζικό δολοφόνο, δηλαδή τον τρομοκράτη του εικοστού πρώτου αιώνα, που εκτελεί ακαριαίες μαξιμαλιστικές επιθέσεις σε καίριους στόχους, εκμεταλλευόμενος τη συγχρονική αμεσότητα στη διάδοση της πληροφορίας, προκειμένου να μεγιστοποιήσει το συμβολικό όφελος από τις μαζικές σφαγές.
Ισως λοιπόν το αμείωτο ενδιαφέρον του κοινού για μια υπόθεση σαν του Zodiac, που έλαβε χώρα πριν από σαράντα χρόνια, κι ενώ στην Αμερική δεν έχει εμφανιστεί άλλος serial killer μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001, να οφείλεται στο ότι ο εν λόγω εγκληματίας οργάνωνε τα χτυπήματά του σε βάθος χρόνου, πλάθοντας τον μύθο του μέσα από μια πυκνογραμμένη αφήγηση με αρχή, μέση κι ένα τέλος, που έδινε την ευχέρεια στον πολίτη να οικειοποιηθεί τον ρόλο του ντετέκτιβ και να επιλέξει τον υποψήφιο θύτη της επιλογής του. Σαν εκείνο το ζευγάρι δασκάλων που κατάφερε να αποκρυπτογραφήσει ένα από τα κωδικοποιημένα μηνύματα που έστελνε ο Zodiac στην εφημερίδα San Francisco Chronicle.
Η ταινία του Φίντσερ
Οπως έδειξε η ταινία του Φίντσερ, η αναζήτηση της ταυτότητας ενός κατά συρροήν δολοφόνου δεν είναι μια αυτιστική διαδικασία συλλογής αποδεικτικών στοιχειών με στόχο τη σύλληψη του ενόχου που τόλμησε να ανατρέψει τη θετικιστική πεποίθηση των σύγχρονων κοινωνιών ότι η βελτίωση της ποιότητας ζωής συμβαδίζει με την ενίσχυση της ασφάλειας του πολίτη. Η ταινία «Zodiac» ήταν πάνω από όλα ένα φιλμ για τους ανθρώπους που αφιέρωσαν τη ζωή τους στην καταδίωξη του φοβερού δολοφόνου: τον σκιτσογράφο και συγγραφέα Ρόμπερτ Γκρέισμιθ, τον αστυνομικό συντάκτη της San Francisco Chronicle Πολ Εϊβερι, τον αστυνομικό επιθεωρητή του SFPD Ντέιβ Τόσκι. Το θέμα της ταινίας δεν ήταν λοιπόν ο Zodiac, αλλά η αφοσίωση, η παθιασμένη εμμονή με τον Αλλο. Κι ίσως αυτή η αναζήτηση του Αλλου να είναι ο βασικός λόγος για τον οποίο η ιστορία του Zodiac παραμένει δημοφιλής ακόμη και στη σολιψιστική εποχή μας.
Ο αμερικανικός εκδοτικός οίκος είχε στην κατοχή του το χειρόγραφο του Στιούαρτ εδώ και δεκαπέντε μήνες, τηρώντας άκρα μυστικότητα. Κανονικά, το αποτέλεσμα της πολύχρονης έρευνας του Στιούαρτ δεν θα έπρεπε να ενδιαφέρει κανέναν άλλον πέρα από τον στενό κύκλο των συγγενών και των φίλων του, καθώς θέμα της ήταν ο προσδιορισμός της ταυτότητας του πραγματικού του πατέρα, εν προκειμένω ενός παλαιοβιβλιοπώλη ονόματι Ερλ βαν Μπεστ Τζούνιορ.
Ωστόσο, με το βιβλίο αυτό, πέρα από το προσωπικό, αυτοβιογραφικό στοιχείο, ο Στιούαρτ υποβάλλει στην κρίση κοινού και ειδημόνων μια σειρά τεκμηρίων, που υποτίθεται πως αποδεικνύουν ότι το υπεροπτικά ανέκφραστο πρόσωπο του Ερλ βαν Μπεστ Τζούνιορ ήταν το απόμακρα φιλήσυχο προσωπείο πίσω από το οποίο κρυβόταν ο, ασύλληπτος ώς τις μέρες μας, κατά συρροήν δολοφόνος Zodiac. Ενοχος για πέντε φόνους στα τέλη της δεκαετίας του ’60 και αιώνιος ύποπτος για πολλαπλάσιες ανεξιχνίαστες υποθέσεις.
Μέχρι σήμερα, τουλάχιστον χίλιοι διακόσιοι άνθρωποι έχουν καταθέσει στις Αρχές ότι κάποια στιγμή στη ζωή τους γνώρισαν μια απροσάρμοστη ή διαταραγμένη προσωπικότητα που ήταν σίγουρα ή θα μπορούσε ή θα έπρεπε να είναι ο διαβόητος δολοφόνος. Στην περίπτωση του βιβλίου του Στιούαρτ, η αρραγής μυστικοπάθεια των ανθρώπων του HarperCollins και η αξιοσημείωτη, αλλά όχι αδιαμφισβήτητη, ομοιότητα που προέκυψε από τη σύγκριση της δημοσιευμένης φωτογραφίας του Βαν Μπεστ με το σκίτσο του Zodiac που είχε σχεδιαστεί με βάση τις περιγραφές από τα θύματα που επέζησαν από τις επιθέσεις του, καλλιέργησαν προσδοκίες τουλάχιστον σχετικά με την αξιοπιστία του συγγραφέα.
Είναι όντως αυτός;
Πράγματι, το βιβλίο του Στιούαρτ θα μπορούσε να είναι απλώς μια μοντέρνα Τηλεμάχεια με αίσιο ή δυσάρεστο, πάντως οπωσδήποτε δακρύβρεχτο, τέλος: ο υιοθετημένος γιος που αναζητεί τον βιολογικό του πατέρα, ανασκαλεύοντας τα σφραγισμένα αρχεία του αποτυχημένου έρωτα των γονιών του· ο πατέρας που εγκατέλειψε τη μητέρα επειδή του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για αποπλάνηση ανηλίκου· μια μητέρα που ήταν μόλις δεκατριών ετών όταν συνειδητοποίησε ότι φέρει στα σπλάγχνα της τον πρωταγωνιστή της ιστορίας· το νεογέννητο μωρό που εγκαταλείφθηκε από τη μητέρα του στις σκάλες ενός διαμερίσματος στο Μπατόν Ρουζ, το παιδί που μεγάλωσε, σπούδασε ηλεκτρολόγος μηχανικός, εργάζεται σήμερα ως αντιπρόεδρος σε εταιρεία καθαρισμού και που κάποια στιγμή, φυσιολογικά, αποτόλμησε να επισκεφθεί το παρελθόν που δεν έζησε.
Συναρπαστικές διαδρομές όλες αυτές, ωστόσο, σύμφωνα με τις πρώτες κριτικές για το βιβλίο, τα στοιχεία που παραθέτει ο Στιούαρτ δεν φαίνονται αρκούντως τεκμηριωμένα ώστε να εκθρονίσουν από την κορυφή της λίστας υπόπτων τον Αρθουρ Λι Αλεν, τον άνθρωπο που, όπως προκύπτει από τα «Zodiac» και «Zodiac Unmasked», τα δύο ερευνητικά βιβλία του Ρόμπερτ Γκρέισμιθ στα οποία βασίστηκε εξ ολοκλήρου το καταπληκτικό φιλμ «Zodiac» του Ντέιβιντ Φίντσερ, δείχνει να ταιριάζει όσο κανείς άλλος στο προφίλ του εν λόγω κατά συρροήν δολοφόνου.
Ο τρομοκράτης
O serial killer τύπου Zodiac, Τεντ Μπάντι ή Εντμουντ Κέμπερ, που έδρασε από τα τέλη της δεκαετίας του ’60 έως περίπου τις αρχές των ’90s, ο εγχώριος τρομοκράτης της επίπλαστης ευημερίας της ψυχροπολεμικής Αμερικής, που μακέλευε νεαρές κοπέλες και ανέμελα ζευγαράκια σε απομονωμένα μέρη, αντικαταστάθηκε στα τέλη του εικοστού αιώνα από έναν άλλο τύπο κατά συρροήν δολοφόνου. Τον κατά συρροήν μαζικό δολοφόνο, δηλαδή τον τρομοκράτη του εικοστού πρώτου αιώνα, που εκτελεί ακαριαίες μαξιμαλιστικές επιθέσεις σε καίριους στόχους, εκμεταλλευόμενος τη συγχρονική αμεσότητα στη διάδοση της πληροφορίας, προκειμένου να μεγιστοποιήσει το συμβολικό όφελος από τις μαζικές σφαγές.
Ισως λοιπόν το αμείωτο ενδιαφέρον του κοινού για μια υπόθεση σαν του Zodiac, που έλαβε χώρα πριν από σαράντα χρόνια, κι ενώ στην Αμερική δεν έχει εμφανιστεί άλλος serial killer μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001, να οφείλεται στο ότι ο εν λόγω εγκληματίας οργάνωνε τα χτυπήματά του σε βάθος χρόνου, πλάθοντας τον μύθο του μέσα από μια πυκνογραμμένη αφήγηση με αρχή, μέση κι ένα τέλος, που έδινε την ευχέρεια στον πολίτη να οικειοποιηθεί τον ρόλο του ντετέκτιβ και να επιλέξει τον υποψήφιο θύτη της επιλογής του. Σαν εκείνο το ζευγάρι δασκάλων που κατάφερε να αποκρυπτογραφήσει ένα από τα κωδικοποιημένα μηνύματα που έστελνε ο Zodiac στην εφημερίδα San Francisco Chronicle.
Η ταινία του Φίντσερ
Οπως έδειξε η ταινία του Φίντσερ, η αναζήτηση της ταυτότητας ενός κατά συρροήν δολοφόνου δεν είναι μια αυτιστική διαδικασία συλλογής αποδεικτικών στοιχειών με στόχο τη σύλληψη του ενόχου που τόλμησε να ανατρέψει τη θετικιστική πεποίθηση των σύγχρονων κοινωνιών ότι η βελτίωση της ποιότητας ζωής συμβαδίζει με την ενίσχυση της ασφάλειας του πολίτη. Η ταινία «Zodiac» ήταν πάνω από όλα ένα φιλμ για τους ανθρώπους που αφιέρωσαν τη ζωή τους στην καταδίωξη του φοβερού δολοφόνου: τον σκιτσογράφο και συγγραφέα Ρόμπερτ Γκρέισμιθ, τον αστυνομικό συντάκτη της San Francisco Chronicle Πολ Εϊβερι, τον αστυνομικό επιθεωρητή του SFPD Ντέιβ Τόσκι. Το θέμα της ταινίας δεν ήταν λοιπόν ο Zodiac, αλλά η αφοσίωση, η παθιασμένη εμμονή με τον Αλλο. Κι ίσως αυτή η αναζήτηση του Αλλου να είναι ο βασικός λόγος για τον οποίο η ιστορία του Zodiac παραμένει δημοφιλής ακόμη και στη σολιψιστική εποχή μας.
Δείτε και διαβάστε
Διαβάστε το βιβλίο «The Most Dangerous Animal of All: Searching for my Father... and Finding the Zodiac Killer» (HarperCollins, σελ. 384) του Gary L. Stewart και δείτε (όσοι δεν το έχετε δει) το εξαιρετικό φιλμ «Zodiac» (2007) του Ντέιβιντ Φίντσερ («Seven», «Μπέντζαμιν Μπάτον», «Fight Club», «House of Cards» κ.ά.) με τους Τζέικ Τζίλενχαλ, Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ, Μαρκ Ράφαλο, Ελίας Κοτέας κ.ά. Επίσης, υπάρχουν διάφορα βιβλία για την υπόθεση Zodiac, όμως τα μόνα σοβαρά και τεκμηριωμένα είναι εκείνα του Robert Graysmith, «Zodiac» και «Zodiac Unmasked: The Identity of America’s Most Elusive Serial Killer». Τα υπόλοιπα έχουν εκδοθεί από περιθωριακούς αμερικανικούς εκδοτικούς οίκους και βασίζονται σε τερατώδεις θεωρίες συνωμοσίας.
Η Ευρώπη σε διάλογο με την αρχαιότητα στην πύλη Αγίου Γεωργίου Ηρακλείου
![]() |
Φωτογραφία αρχείου |
Ένας διάλογος με την αρχαιότητα είναι το θέμα της έκθεσης που διοργάνωσε το Μουσείο της Καρλσρούης στη Γερμανία στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού προγράμματος Eurolog.
Το Eurolog επιδιώκει να συνδράμει στον ανοιχτό διάλογο ανθρώπων από διαφορετικά κράτη, να προσφέρει μια επιπλέον οπτική γωνία και να ισχυροποιήσει διαπολιτισμικές αξίες. Συμμετείχαν για την Ευρωπαϊκή Ένωση οι χώρες Γερμανία, Ελλάδα, Ιταλία καθώς και δύο χώρες που περιβρέχονται από τη Μεσόγειο Θάλασσα, η Τυνησία και η Τουρκία. Κοινό στοιχείο που διαθέτουν οι χώρες αυτές είναι ο Ρωμαϊκός πολιτισμός.
Κάθε εταίρος παρουσίασε ένα πολιτιστικό έργο που είχε σχέση με το πνεύμα του προγράμματος. Έτσι, η Γερμανία οργάνωσε την έκθεση που επισκέπτεται τις χώρες που συμμετείχαν στο πρόγραμμα και παρουσιάζεται στο Ηράκλειο. Υπεύθυνη της έκθεσης είναι η Δρ Κατερίνα Μπορμπουδάκη-Χορστ, έφορος του μουσείου της Καρλσρούης.
Η Ελληνική συμμετοχή είχε ως θέμα το θέατρο και την εξέλιξή του, με δύο βιβλία: Το ένα, για την καταγωγή του αρχαίου Ελληνικού θεάτρου από τα Μινωικά θέατρα, από την Δρα. Αθανασία Κάντα. Στο δεύτερο, με συγγραφέα τον Μανώλη Βραχνάκη, παιδιά και ενήλικες έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν το Θέατρο, να παρακολουθήσουν αποσπάσματα από την κωμωδία του Αριστοφάνη «Ειρήνη» και να ξεναγηθούν στο μεγάλο θέατρο τη Γόρτυνας, που ανασκάπτεται στις μέρες μας.
Διάλογος με την αρχαιότητα στην πύλη Αγίου Γεωργίου στο Ηράκλειο της Κρήτης.
Η Γερμανία οργάνωσε την έκθεση που επισκέπτεται τις χώρες που συμμετείχαν στο πρόγραμμα και αυτή είναι η έκθεση που παρουσιάζεται στο Ηράκλειο.
Διάρκεια Έκθεσης: 1-10 Ιουνίου
Ωρες επισκέψεων: 9.00π.μ. - 14.00μ.μ. και 17.00-20.00μ.μ.
Επίσημα Εγκαίνια: Τρίτη 3-6-2014, ώρα 19:00
Πηγή: CretaLive
Μελέτη αποκατάστασης για το βουτυροκομείο στο κτήμα Τατοΐου
Εγκρίθηκε από το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων

Ένα από τα μικρά, αλλά ιδιαιτέρως ενδιαφέροντα κτήρια στο κέντρο του κτήματος Τατοΐου, το βουτυροκομείο, που αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ετοιμορροπίας, αποτέλεσε αντικείμενο μελέτης αποκατάστασης, την οποία ενέκρινε το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων (ΚΣΝΜ).
Πρόκειται για την πρώτη από μια σειρά μελετών για τα κτήρια του κτήματος Τατοΐου, που σκοπεύει να εκπονήσει και να δωρίσει στο υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού το μη κερδοσκοπικό σωματείο «Σύλλογος Φίλων Τατοΐου». Η χρηματοδότηση των μελετών γίνεται με χρήματα που συγκεντρώνει ο σύλλογος από φίλους, χορηγούς και εκδηλώσεις.

ΑΠΕ ΜΠΕ/ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΣΑΪΤΑΣ
Η χρηματοδότηση των μελετών γίνεται με χρήματα που συγκεντρώνει ο σύλλογος «Σύλλογος Φίλων Τατοΐου».
Το βουτυροκομείο χρονολογείται στα τέλη του 19ου αιώνα. Ήδη το 1891, διαφημιζόταν στον Τύπο της εποχής το βούτυρο που παραγόταν εκεί. Ως βουτυροκομείο λειτούργησε έως το 1953 - 1954 και μετά η παραγωγή μεταφέρθηκε στο κτήριο του γαλακτοκομείου, το οποίο διέθετε πιο σύγχρονη τεχνολογία. Αργότερα μετατράπηκε σε μπακάλικο και στη δεκαετία του '70 χρησιμοποιήθηκε ως κατοικία. Το βουτυροκομείο εγκαταλείφθηκε πλήρως το 2002.

Σχετικά με τη μελέτη αποκατάστασης του βουτυροκομείου, τα μέλη του ΚΣΝΜ γνωμοδότησαν ομόφωνα υπέρ της έγκρισής της. Υπήρξε, ωστόσο, προβληματισμός για το κατά πόσον μπορεί να εγκριθεί μια μελέτη ενώ δεν έχει εκδοθεί ακόμα η κοινή υπουργική απόφαση των συναρμόδιων υπουργείων Οικονομικών, Περιβάλλοντος και Πολιτισμού για τη χρήση που θα έχει κάθε κτήριο.
naftemporiki.gr
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Μάγια Πικάσο / Πέθανε η κόρη του σπουδαίου ζωγράφου
Η μεγαλύτερη κόρη του Πικάσο, πρωτοστάτησε σε πολλές σημαντικές δωρεές της κληρονομιάς του στο γαλλικό κράτος Η κόρη του Πάμπλο Πικάσο και...

-
Θετικά ήταν τα συναισθήματα που δημιούργησε στους κατοίκους της Αίγινας η ανακοίνωση από την Περιφέρεια Αττικής για την έναρξη εργασιών αν...
-
Η έκθεση «Το Κυβερνείο της Αίγινας υποδέχεται και πάλι τον Ιωάννη Καποδίστρια» θα παραμείνει ανοικτή για το κοινό από τις 26 Μαΐου έως και τ...
-
Η μεγαλύτερη κόρη του Πικάσο, πρωτοστάτησε σε πολλές σημαντικές δωρεές της κληρονομιάς του στο γαλλικό κράτος Η κόρη του Πάμπλο Πικάσο και...