Πέμπτη 20 Μαρτίου 2014

Eίναι πολύ ενδιαφέρον το καινούριο άρθρο της καθηγήτριας μας στο ΕΑΠ κυρίας Ευγενίας Μπιτσάνη στην ιταλική ιστοσελίδα Nel futuro. Μπείτε στην ιταλική ιστοσελίδα, διαβάστε το και κάντε λαικ επάνω αριστερά

     πηγή http://nelfuturo.com/the-arab-approach-to-business/

Eugenia Bitsani



The Arab Approach to Business

The Arab Approach to Business [1]
Islamic religion constitutes a whole way of life, encompassing political, spiritual, and economic aspects. Therefore, Arab culture has been shaped to a large extent by religious principles regulating everyday transactions:
Islam is not simply an acceptance of creed; rather, it is an affirmation of ultimate reality and participation in its daily fulfillment in everyday life, a total consciousness of this reality in everyday act of eating, working, paying, dreaming, in recreations and in interpersonal relations (Yazbeck, 1982, p.136).
Islamic economics are thought to be different from economics in general, as Muslim scientists are eager to point out. Capitalism is unwelcome, since ethical values are believed to be displaced by fierce competition. On the other hand, communism lacks a spiritual dimension and discourages from private initiative (Esposito, 1991). Islam recognizes the institution of private property, the necessity of profit, and the function of the market, but postulates that all wealth belongs to God, and man acts as a trustee of God (Amin). This trusteeship (Amanah) entails obligations which distinguish the Islamic economic system from the rest (Chapra, 1995):
  • Resources are to the benefit of all and not just a few. They must be utilized equitably for the wellbeing of all, not only of selected individuals and their families.
  • Everyone must obtain resources rightfully as indicated by the holy teachings.
  • Nobody is authorized to destroy or waste God-sent resources.
Therefore, according to the Muslim thought, Islam might constitute an ideal terrain for business activity:
The modern mode of production is claimed above all to be rational. It is orderly, sensitive to cost-effectiveness, thrifty rather than addicted to display, much given to a division of labour and the use of the free market. It requires those who operate it to be sensitive to the notion of obligation and contract, to be work oriented, disciplined and not addicted to economically irrelevant political and religious patronage networks. If this is indeed what a modern economy demands and above all if it is required by the construction of a modern economy, then modern Islam would seem to be custom made (Gellner, 1992, p. 14).
Cornerstones of Islamic approach to business include attitudes to work and interest.
Attitudes to Work
Many westerners have formed a vague idea of Arabs being rather idle people, but this is contradicted by religious teachings:
When the prayer is finished, then disperse ye through the land and seek the bounty of God (Quran, 12: 10).
In western culture work is a mean for earning a life or for accumulating wealth. By contrast, in the Arab countries work is considered as Ibada (a deed of spiritual value). Any vocation serving a social need is thought to be righteous when performed honestly and effectively. Industries and manufacturing are praised, while the Quran makes specific reference to exemplary achievements, such as the construction of a boat by the Prophet Noah.
 However, rewards received through work should be appropriately utilized for the benefit of mankind. Letting resources idle, or even worse, hoarding resources, constitutes a major sin condemned by the Quran.
Interest
 A most important principle of Islam concerns the denouncement of usury, to be substituted by ZakathZakath is a religious tax which has been imposed by God on rich individual Muslims, as well as on business institutions. Purpose of this tax is dual: to help the poor and the handicapped of the community, and to finance pilgrimage (Hadj) to Mekkah. According to the Islamic economic thought, wealth which is produced should be divided among three stakeholder groups, namely labor, capital suppliers, and the community; Zakath constitutes the community share. Business transactions, as well as institutions that are subject to Zakath are to be determined by the authorities. Also the exact amount of Zakath varies within each Arab state.
 On the other hand, as mentioned in the previous, a most important religious principle concerns condemnation of any kind of material exploitation of humans. Following this trend, usury (Ribah) constitutes a primary source of exploitation. Usury is defined as the premium that has to be paid by the borrower to the lender in addition to the initial amount of the loan. Therefore, according to the Islamic thought, usury is incompatible with the holy teaching:
God has led His curse on usury and blessed almsgiving with increase. God bears no love for the impious and the sinful. Those that have faith and do good works, attend to their prayers and render the alms levy, will be rewarded by their Lord and will have nothing to fear or to regret. Believers, have fear of God and waive what is still due to you from usury, if your faith be true; or war shall be declared against you by God and His apostle (Quran, 2: 275-278).
Following this trend, Islamic banking is based on partnership agreements which are free of interest. Funds are raised for the bank by attracting investment over a period of one year to five years or more. Investment certificate holders are eligible to participate in profits of the bank in the form of dividends by the end of each financial year (Mannan, 2007). A certain amount of the Zakath tax is withdrawn from profits.
Nevertheless, short-term loaning has an important place in the contemporary economic context. Obviously it is unproductive for an Arab bank to provide short-term loans to numerous individuals without receiving an interest. Consequently, short-term loans are provided mostly to institutions which have been established to this end, such as co-operatives and credit agencies.
The Islamic approach to finance without interest is to reach profit-and-loss agreements, whereby parties conduct business transactions by exposing themselves to risk, often by establishing joint ventures, or by exchanging shares between institutions. The most widely encountered categories of agreements includeMudarabah and Musharakha, according to the extent of financial participation of the entrepreneur (Mudarib). According to the former, the entrepreneur contributes her/his time and effort, but loss is undertaken only by the financer. On the other hand, under Musharakha the entrepreneur has to contribute part of her/his capital in addition (Manan, 1987).
Theoretically, this ought to render Arab companies and financial institutions rather prone to risk. However, this is not corroborated by Hofstede (1991), since Arab countries are found in the middle with regard to the cultural dimension of “uncertainty avoidance”, but other Muslim countries such as Iran, Malaysia and Indonesia scored high in this dimension. Nevertheless, there should be mentioned that desire of Arabic financial institutions to realize profitable investments is counterbalanced by chronic problems pestering economic life of Arab countries, including corruption, bureaucracy, prohibitions, and a number of additional taxes, tariffs, quotas etc imposed by the state. The latter are also likely to dissuade foreign corporations from proceeding to investments within certain countries belonging to the Islamic domain.
Arab culture has to be taken seriously into account during business negotiations. Islamic religious beliefs have to be respected. Impulse, feelings, and personal relations may play an important role when attempting to reach a business agreement. Finally, subtle nuances of Arabic language should be taken into account. A fluency in Arabic language is likely to guarantee an auspicious opening for business discussions.


[1] This article is a small part of  my research paper entitled: “Facets of Arab Culture: Implications for Business” that constitutes part of a broader research, which focuses on the historically shaped social/cultural relations of the Mediterranean people and on the distinctiveness of the Arab cultural identity. Throughout this study, dichotomies and dilemmas confronting Arab culture are presented. Islamic religion encompasses all aspects of human life of Arab people, including the economic one. Business principles prescribed by religion and culture focus, among others, on honesty, equitable distribution of goods and resources, and encouragement of private initiative. Emergent globalization has led to the strengthening of ties within business community, but on the other hand the schism between the Arab culture and the western one remains unabridged.


Νέο ΔΣ στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης ΤέχνηςΠρόεδρος ο Νικόλαος Κλαμαρής


Μετά τη λήξη της θητείας του Διοικητικού Συμβουλίου του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και την παραίτηση του Προέδρου κ. Νίκου Καλογερά, που είχε από καιρό τεθεί στη διάθεση του Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού, ο κ. Πάνος Παναγιωτόπουλος διόρισε το νέο ΔΣ του ΕΜΣΤ. Η σύνθεσή του έχει ως εξής:
Πρόεδρος: Νικόλαος Κλαμαρής (Ομότιμος καθηγητής Νομικής Σχολής Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών).
Αντιπρόεδρος: Σοφία Στάικου (Διοικητικό επιχειρηματικό στέλεχος).
Μέλη: Άγγελος Αντωνόπουλος (Αναπληρωτής καθηγητής Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών), Αθανάσιος Κυρατσούς (Αρχιτέκτων μηχανικός PHD), Βικτωρία Ευθυμιάδου (Δικηγόρος), Χρήστος Βλασσόπουλος (Δικηγόρος), Νικόλαος Βερνίκος (Πρόεδρος Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου), Αφροδίτη Λίττη (Αναπληρώτρια καθηγήτρια Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών) και Μιχάλης Παπαδάκης (Εκπρόσωπος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος).
Mε δήλωσή του ο Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Πάνος Παναγιωτόπουλος ευχαρίστησε τον Πρόεδρο και τα μέλη του απερχομένου ΔΣ για το έργο που παρήγαγαν και για την προσφορά τους στην ευρύτερη προσπάθεια για το νέο Μουσείο.
Πηγή : http://www.archaiologia.gr/

Η κεντημένη Αίγινα με τις κλωστές της Μαίρης

"Μνήμες, ευωδιές, εικόνες και προσωπικά βιώματα υφαίνει η κ. Γαλάνη στον καμβά της, με τις χρωματιστές κλωστές ως πρώτη ύλη, αλλά με περισσή αγάπη, πολύ μεράκι και άφταστη υπομονή. Γνώριμα τοπία του νησιού λουσμένα από το φως της προσωπικής εμπειρίας, μνήμες από γιορτές και αέναα θρησκευτικά πανηγύρια, οι φιστικιές, οι καρποί τους, τα πρόσωπα, οι μεγάλοι και αφανείς πρωταγωνιστές, τα χρώματα και οι ευωδιές του ευλογημένου τόπου. Ο θεματικός κύκλος των κεντημάτων αναφέρεται κυρίως στις μεγάλες θρησκευτικές εορτές, όπως τα Θεοφάνεια και τη ρίψη του Σταυρού στη θάλασσα, στην περιφορά των Επιταφίων στην παραλία της Αίγινας, στην Ανάσταση, λιτανευτικές πομπές, εθνικές εορτές αλλά και τοπία της Παλιαχώρας και της Κολώνας..."
Από το άρθρο του κυρίου Γ. Μπήτρου το οποίο μπορείτε να διαβάσετε στο τεύχος 24 του περιοδικού Αιγιναία.

ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΥΚΛΑΔΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ 282 θησαυροί από 41 μουσεία


Η πρώτη έκθεση της τριλογίας, που είχε τίτλο «Ερως», έγινε δεκτή με διθυραμβικές κριτικές και πολλαπλασιασμό των επισκεπτών στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης.

Πήλινος ερυθρόμορφος αρύβαλλος με παράσταση ιατρού που εκτελεί φλεβοτομή στον βραχίονα του ασθενούς. 480 ? 470 π.Χ. (Παρίσι, Μουσείο Λούβρου)
Πήλινος ερυθρόμορφος αρύβαλλος με παράσταση ιατρού που εκτελεί φλεβοτομή στον βραχίονα του ασθενούς. 480 ? 470 π.Χ. (Παρίσι, Μουσείο Λούβρου)
Οπως όλες οι εκθέσεις που υπογράφει ο ευφάνταστος και βαθύς γνώστης της Αρχαιολογίας, καθηγητής Νικόλαος Σταμπολίδης, αγαπήθηκε από το κοινό ιδιαίτερα. Ο κ. Σταμπολίδης, διευθυντής του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης, ο Γιώργος Τασούλας, επιμελητής αρχαιολόγος του ίδιου μουσείου και οι συνεργάτες τους ετοιμάζουν τη δεύτερη και την τρίτη έκθεση για το μέλλον. Η «Υγεία» θα παρουσιαστεί στα τέλη Νοεμβρίου, ενώ ο «Θάνατος» θα ξεκινήσει από τη Νέα Υόρκη και κατόπιν θα μεταφερθεί στην Αθήνα.
Η δεύτερη έκθεση συζητήθηκε προχθές στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, το οποίο επαίνεσε τη σύλληψη και την ιδέα της εκτέλεσης (η τρίτη έχει ήδη εγκριθεί). «Από την αυγή της ύπαρξής του, ο άνθρωπος πασχίζει να βελτιώσει τις συνθήκες της ζωής του σε όλα τα επίπεδα», είπε ο κ. Σταμπολίδης κατά την παρουσίαση.
Τρεις ενότητες
Η έκθεση -η οποία θα περιλαμβάνει 282 αρχαία αντικείμενα από 41 μουσεία της Ελλάδας, της Κύπρου, της Ιταλίας, της Γαλλίας, της Μεγάλης Βρετανίας, της Δανίας και της Ολλανδίας- θα διαρθρώνεται σε τρεις θεματικές ενότητες: Υγεία - Νόσος - Θεραπεία.
Στην είσοδο του μουσείου, ο επισκέπτης θα ατενίζει την προσωποποίηση του υπέρτατου αγαθού της υγείας με το μαρμάρινο άγαλμα της Υγιείας από το Μουσείο της Κω, το οποίο θα πλαισιώνεται από τους δύο κατεξοχήν θεράποντές της: τον Ασκληπιό (εκπρόσωπο της θεουργικής ιατρικής) και τον Ιπποκράτη (εκπρόσωπο της επιστημονικής ιατρικής).
Στις ενότητες θα παρουσιάζονται: Τεκμηρίωση για τις ατομικές ασθένειες και τις επιδημίες (π.χ. τα αρχαιολογικά ευρήματα από τάφο του Κεραμεικού που σχετίζονται με την αναφορά του Θουκυδίδη στον λοιμό που ξέσπασε στην Αθήνα στις αρχές του Πελοποννησιακού Πολέμου - 430 π.Χ.).
Δύο πήλινες πινακίδες της Γραμμικής Β΄ στις οποίες βρίσκονται καταγεγραμμένες οι λέξεις i-ja-te (ιητήρ) και pa-ma-ko (φάρμακο), καθώς επίσης αγγεία και μαρμάρινα και πήλινα ανάγλυφα όπου απεικονίζονται σκηνές περιποίησης των τραυματισμένων ομηρικών ηρώων.
Ενεπίγραφα πήλινα και μετάλλινα δοχεία που περιείχαν φυτικά φάρμακα, αλλά και ενεπίγραφα κεραμικά θραύσματα με συνταγές θεραπευτικών σκευασμάτων, καθώς και διάφορα μετάλλινα ιατρικά εργαλεία (σικύες, νυστέρια, μήλες, άγκιστρα, κολποσκόπιο κ.λπ.) που βρέθηκαν σε τάφους ιατρών, ακόμη και πήλινες θερμοφόρες κ.ά.
ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΩΤΤΗ
akotti@pegasus.gr
Αναδημοσίευση από την εφημερίδα Εθνος.

ΠΥΞΙΔΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Το blog  Αίγινα και θέματα πολιτιστικής διαχείρισης συνεχίζει την πορεία του και μετατρέπεται σε Πυξίδα Πολιτισμού.
Η ιδέα ξεκίνησε κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους στο μεταπτυχιακό τμήμα του ΕΑΠ Διοίκηση Πολιτισμικών Μονάδων. Σήμερα στο τέλος των σπουδών πια, έχοντας πάρει μία "μικρή γεύση" και το κίνητρο για μεγαλύτερη ενασχόληση με την πολιτισμική κοινωνιολογία και ως manager πολιτισμού η ιδέα μετατροπής του blog ήρθε με φυσικό τρόπο. Art Cultural Management  και Πυξίδα Πολιτισμού λοιπόν από εδώ και στο εξής μεταξύ άλλων θα αναζητούμε τα καλύτερα άρθρα για τον Πολιτισμό σε ελληνικές και ξενόγλωσσες ιστοσελίδες.

Κυριακή 16 Μαρτίου 2014

Η ΑΙΓΙΝΑ ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΤΙΜΗΤΙΚΉ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΑ...ΕΛΛΗΝΩΝ ΓΕΥΣΕΙΣ!!!

Ελλήνων Γεύσεις


Η Σεφ Ντίνα Νικολάου μας υποδέχεται με Ελλήνων Γεύσεις και παιχνιδιάρικη διάθεση και την απολαμβάνουμε στο ρόλο της μαμάς, ενώ ετοιμάζει για τους γιους της ένα υπέροχο δυναμωτικό πρωινό, τις αγαπημένες τους γκοφρέτες δημητριακών με σοκολάτα και φυστίκια Αιγίνης. Προσκαλεί τους φίλους της σε ένα απολαυστικό γεύμα, με άρωμα και έμπνευση από έναν τόπο που έχει πάρει το όνομα και την ομορφιά του από τη Νύμφη Αίγινα. Μαγειρεύει μία παιχνιδιάρικη συνταγή, κάτι ανάμεσα σε πίτσα και πίτα με αφράτη ζύμη, φέτα και μανούρι, που της δίνει το όνομα τυρόπιτσα! Κλείνει το γεύμα της, εντυπωσιακά, με μία τσιπούρα παναρισμένη με κρούστα από φυστίκια Αιγίνης, πλούσια μυρωδικά, χόρτα γιαχνιστά και σάλτσα βασιλικού. Ένα πιάτο με έντονα αρώματα, χρώματα και πικάντικη γεύση. Μας ξεναγεί στην ιστορία, στις γεύσεις και στις παραδόσεις της πόλης! Πίνει τον καφέ της στο στέκι του Γιάννη Μόραλη, δοκιμάζει φυστικολιχουδιές, μας μυεί στην Αιγινίτικη κουζίνα και απολαμβάνει μια υπέροχη βραδιά, τρώγοντας φυστικομακαρονάδα στο λιμάνι της Σουβάλας. Ετοιμάζει το τραπέζι της και μας θυμίζει ότι ο καλύτερος τρόπος για να απολαύσεις το καλό φαγητό είναι παρέα με τους αγαπημένους σου φίλους... την Κυριακή 16/03!


ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ...

http://www.skai.gr/player/TV/?mmid=247763

Σάββατο 1 Μαρτίου 2014

ΕΝΑΣ ΑΛΛΙΩΤΙΚΟΣ ΑΕΤΟΣ


Η Καθαρά Δευτέρα έφτασε και αναδημοσιεύουμε ένα άρθρο από την εφημερίδα " Ο Επιβάτης της Αίγινας" γιατί πολλοί φίλοι μας το ζήτησαν. Το άρθρο υπογράφει η κυρία Λιλή Πέππα Σαρρηδημητρόγλου και ακολουθεί φωτογραφικό υλικό από την έκθεση εκείνης της χρονιάς αλλά και από καινούριους ξύλινους χαρταετούς οι οποίοι είναι διαθέσιμοι φέτος.


Ένας αλλιώτικος  ΄΄Αετός΄΄

      Την παραμονή  της Καθαράς Δευτέρας του 2009 στην αίθουσα εκθέσεων του Λαογραφικού και Ιστορικού Μουσείου της Αίγινας έγινε μια επίκαιρη έκθεση με θέμα τον ΄΄Αετό΄΄.Οι δύο Αιγινήτες καλλιτέχνες η Μαρία και ο Φανούρης Χατζίνας παρουσίασαν τη δουλειά τους και όπως πάντα μας εξέπληξαν.

      Ακούγοντας κανείς ΄΄Αετό΄΄ πάει ο νούς του στον κλασικό χαρταετό των παιδικών μας χρόνων. Λίγα  παιδιά όμως στις  μέρες  μας  έχουν μάθει να  φτιάχνουν και να πετούν  χαρταετό.  Γι’αυτό ίσως οι δύο καλλιτέχνες θέλοντας να συντηρήσουν το έθιμο κατασκεύασαν ένα πλήθος αετών αλλά με τη μορφή  διακοσμητικού στοιχείου. Γέμισαν την αίθουσα  με αετούς κατασκευασμένους όχι από χαρτί αλλά  από ξύλο.  Ο επισκέπτης μπαίνοντας μέσα  στον  εκθεσιακό χώρο βλέπει αετούς να κρέμονται από το ταβάνι έτοιμοι να πετάξουν.  Κοιτάζοντας δεξιά και αριστερά σε όλα τα σημεία της αίθουσας βλέπεις ακόμα περισσότερους αετούς σε διάφορα μεγέθη να σε καλούν να τους πλησιάσεις.

      Οι ξύλινες αυτές κατασκευές του Φανούρη έχουν πάρει ζωή από τα ωραία χρώματα που με περίσσια ευαισθησία η γυναίκα του η Μαρία έχει διακοσμήσει. Οι πολύχρωμες ουρές τους από χάρτινα φιογκάκια τους κάνουν ακόμα πιο ελκυστικούς. Τι πιο ωραίο από το να διακοσμήσει κανείς μια γωνιά ενός εξοχικού σπιτιού ή το προσκέφαλο  ενός  παιδικού κρεβατιού και να κάνει τους μικρούς μας φίλους να ονειρευτούν ότι πετάνε ένα χαρταετό στο γαλάζιο ουρανό στέλνοντας ψηλά τα όνειρα τους.

 

 

Λιλή Πέππα-Σαρρηδημητρόγλου

Αθήνα, 20 Μαρτίου  2009

===========================================



Φωτογραφίες @Φανούρης και Μαρία Χατζίνα τηλ.6955522321



















Μάγια Πικάσο / Πέθανε η κόρη του σπουδαίου ζωγράφου

  Η μεγαλύτερη κόρη του Πικάσο, πρωτοστάτησε σε πολλές σημαντικές δωρεές της κληρονομιάς του στο γαλλικό κράτος Η κόρη του Πάμπλο Πικάσο και...