Σάββατο 13 Μαΐου 2017

Διεθνής ημέρα Μουσείων 2017: Τα μουσεία μιλούν για εκείνα που δεν λέγονται


Το Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων (ICOM), στην προσπάθειά του να αναδείξει τον ρόλο των μουσείων στη σύγχρονη κοινωνία, καθιέρωσε από το 1977 τη 18η Μαΐου ως Διεθνή Ημέρα Μουσείων (International Museum Day). Το μήνυμα αυτής της επετείου είναι να γίνουν τα μουσεία φορείς πολιτισμικών ανταλλαγών “με σκοπό την ενίσχυση της μόρφωσης, την προώθηση της αμοιβαίας κατανόησης, την ειρήνη και τη συνεργασία μεταξύ των λαών”.
Κάθε χρόνο, παράλληλα με το γενικότερο μήνυμα του εορτασμού, διερευνάται σ’ όλες τις χώρες-μέλη του ICOM, με ομιλίες, εκθέσεις, συναντήσεις και άλλες εκδηλώσεις, ένα ειδικό θέμα που συνδέεται με τα μουσεία και το ρόλο τους στη σύγχρονη κοινωνία.
Με την ευκαιρία του εορτασμού, το Ελληνικό Τμήμα του ICOM διοργανώνει κατά τον μήνα Μάιο ποικίλες πολιτιστικές εκδηλώσεις σ’ ολόκληρη την Ελλάδα. Επίσης τιμά κάθε χρόνο ένα ή περισσότερα ελληνικά μουσεία, όπου πραγματοποιείται η κεντρική εκδήλωση του εορτασμού.
** Τη 18η Μαΐου, η είσοδος σε όλα τα μουσεία είναι ελεύθερη. **
ΔΙΕΘΝΗΣ ΗΜΕΡΑ ΜΟΥΣΕΙΩΝ 2017                                          Η 18η Μαΐου είναι αφιερωμένη κάθε χρόνο σε ένα συγκεκριμένο θέμα που αφορά στα μουσεία και στην προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς.
Για το 2017 το Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων (ICOM) έχει επιλέξει το θέμα «Μουσεία και αμφιλεγόμενες ιστορίες: τα μουσεία μιλούν για εκείνα που δεν λέγονται».
Με την επιλογή του θέματος αυτού το ICOM επιθυμεί να αναδείξει τα μουσεία ως φορείς κοινωνικής ειρήνης, πιστεύοντας ότι η παρουσίαση αμφιλεγόμενων ή αμφισβητούμενων ζητημάτων μπορεί να αποτελέσει ένα πρώτο βήμα για την κοινωνική συμφιλίωση και την αρμονική συμβίωση των ανθρώπων. Τα μουσεία μπορούν να συμβάλλουν στην κατανόηση δύσκολων, αντιφατικών ή σύνθετων πτυχών της ανθρώπινης ιστορίας. Επιπλέον, ως χώροι διαμεσολάβησης και διαλόγου, έχουν τη δυνατότητα να παίξουν ουσιαστικό ρόλο στην ειρηνική αντιμετώπιση τραυματικών ιστοριών, προσφέροντας πολλαπλές οπτικές και αναγνώσεις.
Υπενθυμίζουμε ότι ο στόχος της καθιέρωσης της ΔΗΜ το 1977 ήταν να κάνει ευρύτερα γνωστή τη βασική αρχή του Διεθνούς Συμβουλίου Μουσείων, δηλαδή ότι τα μουσεία πρέπει να είναι φορείς πολιτιστικών ανταλλαγών για την ενίσχυση της μάθησης, για την προώθηση της αμοιβαίας κατανόησης, για την ειρήνη και τη συνεργασία μεταξύ των ανθρώπων.
Η συμμετοχή στον εορτασμό μουσείων από όλο τον κόσμο αυξάνεται κάθε χρόνο. Το 2016 περισσότερα από 35.000 μουσεία σε 145 χώρες συμμετείχαν διοργανώνοντας ποικίλες εκδηλώσεις.

Κυριακή 7 Μαΐου 2017


Hostels σε βαγόνια του ΟΣΕ. Μεγάλη επένδυση αλλάζει τα τουριστικά δεδομένα στην Αχαΐα.


Αχαΐα: Hostels σε βαγόνια του ΟΣΕ - Μεγάλη επένδυση αλλάζει τα τουριστικά δεδομένα (Φωτο) Μεγάλη ιδιωτική επένδυση, βρίσκεται στα σκαριά στο Αίγιο - σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες της «Π» - μέσω πολυμετοχικού σχήματος και τη συμμετοχή ντόπιου, που φαίνεται να εκπόνησε και το σχετικό σχέδιο, αποσκοπώντας στην προσέλκυση μαθητικού τουρισμού, που στην Ελλάδα, στοχευμένα καλπάζει.
Με στόχο να έχει ολοκληρωθεί το καλοκαίρι του 2018, οι προετοιμασίες είναι πυρετώδεις και προσεκτικές, με το πρώτο μεγάλο βήμα, να έχει γίνει, μέσω της μίσθωσης χώρου, στον οποίο και θα υλοποιηθεί.

ΘΕΣΗ
Πρόκειται για 15 στρέμματα που ιδιοκτησιακά ανήκουν στη ΓΑΙΑΟΣΕ, από την οποία μισθώθηκαν για 29 χρόνια, στο παλιό σταθμό της παραλίας, στο χώρο, μεταξύ του παλιού λιμεναρχείου (απέναντι) μέχρι το παλιό φυλάκιο του ΟΣΕ, στην είσοδο περίπου του μικρού ναού του Αγίου Διονυσίου, περί τα 420 μέτρα.

ΘΕΜΑ
Ο εγκαταλελειμμένος, μετά το σταμάτημα του τρένου, χώρος, θα μετατραπεί σε Θεματικό Πάρκο για εκπαιδευτικές εκδρομές και πιο ειδικά σε «Πολιτιστικό Κέντρο των Τρένων».
Εκεί, θα αναπτυχθούν κλινάμαξες, τύπου «Γιουθ Χόστελ», ξενοδοχιακού τύπου για διαμονή, μαθητών ή και άλλων επισκεπτών, που συνδέεται με μια ταξιδιωτική φιλοσοφία και ένα στυλ, πολύ συγκεκριμένο, εμπλουτισμένο και διασκεδαστικό, εξαιρετικά δημοφιλή παγκοσμίως και ειδικά στην Ευρώπη.
Πρόκειται για ένα από τους πιο οικονομικούς τρόπους διαμονής, ιδανικό μέρος για να γνωρίσει κανείς άλλες κουλτούρες, καθώς οι φιλοξενούμενοι έρχονται σε επαφή σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από ένα παραδοσιακό ξενοδοχείο και ένα συνονθύλευμα ξένων που ταξιδεύουν με κοινό στόχο, να γνωρίσουν τόπους, να διασκεδάσουν, συνήθως νεαρό κοινό, χωρίς ωστόσο κάποιο όριο ηλικίας.

ΔΙΑΜΟΝΗ
Στο Αίγιο, έχουν βρεθεί και θα μεταφερθούν, 30 περίπου παλιά βαγόνια τρένων, από Πάτρα, Κόρινθο, Τρίπολη, Θεσσαλονίκη κ.ά., ώστε να ανακαινιστούν πλήρως και να γίνουν «Ξενώνες Φιλοξενίας Νέων».
Το καλοκαίρι, που τα σχολεία δεν λειτουργούν και δεν εκτελούνται οι υποχρεωτικές εκπαιδευτικές εκδρομές, οι επενδυτές στοχεύουν, σε τουρίστες πεζοπόρους με σακίδια, επισκέπτες προς Αρχαία Ολυμπία, ΚΑΠΗ, Φίλους του Σιδηροδρόμου κ.ά.

ΣΤΟΧΟΣ
Στόχος είναι, το Πάρκο, να τραβήξει και πολλές ημερήσιες εκδρομές μαθητών, από Αθήνα, Πελοπόννησο, Αιτωλοακαρνανία και Ηπειρο.
Με την επένδυση αυτή, εκτιμάται ότι για την πόλη θα είναι κάτι πολύ δυνατό, που θα αλλάξει τα δεδομένα της περιοχής και θα προσδώσει ξεχωριστή δυναμική στη παραλία.

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
Πηγή: pelop.gr

Ο οικισμός «φάντασμα» που κάποτε εκεί λειτουργούσε το φημισμένο Κρατικό Εργοστάσιο Επεξεργασίας Ξύλου



Μόρνα θα πει «σκοτεινός τόπος». Έτσι αποκαλούσαν τον συγκεκριμένο ορεινό οικισμό οι κάτοικοι του νομού Πιερίας, μέχρι το καλοκαίρι του 1926, όταν τον μετονόμασαν σε «Σκοτεινά». Ένας καταγεγραμμένος κάτοικος στην απογραφή του 2011 και αυτομάτως όλοι άρχισαν να μιλούν για έναν οικισμό «φάντασμα».
Όσο τρομακτικό και αν ακούγεται όμως, ο οικισμός «Σκοτεινά» που είναι χτισμένος σε υψόμετρο 700 μέτρων, πήρε το όνομα του επειδή πλαισιώνεται από πυκνή βλάστηση και εξαιτίας αυτού του γεγονότος παραμένει ανήλιαγος τους περισσότερους μήνες του χρόνου.
Το Δασικό σύμπλεγμα μεταξύ Σκοτεινών (Μόρνας)-Λιβαδίου-Φτέρης και Πλατανορέματος στα Πιέρια Ορη, καλύπτει μια έκταση 100.000 στρεμμάτων. Η οξιά του θεωρείται η καλύτερη της Ελλάδας και από τις καλύτερες παγκοσμίως. Φωτογραφία: Γιάννης Μαυρουδής
Στη Μόρνα το 1966, λειτουργούσε το περίφημο «Πανεπιστήμιο των Δασών». Έτσι το αποκαλούσαν. Επρόκειτο για το Κρατικό Εργοστάσιο Επεξεργασίας Ξύλου που έδωσε ζωή στην περιοχή τις δεκαετίες του ΄50 και του ΄60.
Χαρακτηριστικό της ποιότητας της ξυλείας ήταν ότι επελέγη η Μόρνα για να κατασκευαστεί η θαλαμηγός του έλληνα βασιλιά Όθωνα με την ίδρυση του ελληνικού κράτους, το 1830. Το πλοίο κατασκευάστηκε από πιερική ξυλεία, όπως αναφέρει ο καθηγητής – ιστορικός Γιάννης Καζταρίδης.
Η θαλαμηγός του βασιλιά Όθωνα κατασκευάστηκε με ξυλεία από την Μόρνα.
Λόγω της σημαντικής παραγωγής που είχε η συγκεκριμένη Κρατική Επιχείρηση Επεξεργασίας Ξύλου, δημιουργήθηκε στα χρόνια της γερμανικής κατοχής και ένα εργοστάσιο εμποτισμού στην Κατερίνη (1940-1941). Στο εργοστάσιο αυτό, το φουγάρο του οποίου δεσπόζει και σήμερα στον σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης, γινόταν παραγωγή πίσσας με την οποία αλείφονταν οι στρωτήρες που χρησιμοποιούσαν οι Ελληνικοί Σιδηρόδρομοι.
Το φουγάρο στο σιδηροδρομικό σταθμό της Κατερίνης.
Τα χρόνια εκείνα δούλευαν μέσα στο εργοστάσιο ξύλου περίπου 100 άτομα και κάποιες εκατοντάδες ακόμη έξω στο δάσος, «οι οποίοι και πληρώνονταν με το ποσό των 50 δραχμών», σύμφωνα με μαρτυρία του Γυμνασιάρχη Κατερίνης, Κ. Κατανά, που έζησε στην περιοχή στα χρόνια λειτουργίας του εργοστασίου.
Το 1956 το υπουργείο Εμπορίου, επί πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Καραμανλή, αναγνωρίζοντας τη σημαντική συμβολή του εργοστασίου της Μόρνας στην Εθνική Οικονομία, απένειμε στους υπεύθυνους Χρυσό Μετάλλιο, στο πλαίσιο της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης. Αυτή είναι η σημερινή εικόνα της περιοχής που άλλωτε έσφυζε από ζωή. Ότι απέμεινε από το «Πανεπιστήμιο των Δασών».
Από τα πολλά δέντρα μουριάς και τα βάτα που υπήρχαν στη γύρω περιοχή, πήρε το όνομά της η Μόρνα (Σκοτεινά), αν και κάποιοι υποστηρίζουν ότι η επωνυμία της προέρχεται από το τουρκικό μόρνο που σημαίνει ‘‘σκοτεινό’’. Το χωριό της Μόρνας, που ιδρύθηκε επί τουρκοκρατίας, χτίστηκε σε δύσβατη περιοχή, στο βάθος μιας χαράδρας.
Το δάσος έχει δρύες, πλατάνια, καστανιές και οξιές που μάλιστα η φήμη τους για την ποιότητα του ξύλου περνάει ακόμα και τα ελληνικά σύνορα. Ο πρώτος κάτοικός της ονομαζόταν Γάκης και ήρθε μάλλον από κάποιο χωριό του Σουλίου, όπως έκαναν στη συνέχεια και άλλες οικογένειες Φωτογραφία: Γιάννης Μαυρουδής.
Από το 1967 στο χωριό έχει σταματήσει κάθε δραστηριότητα και μόνο το παλιό εργοστάσιο ξυλείας και μεγάλα ερειπωμένα σπίτια υποψιάζουν τον επισκέπτη για το τι γινόταν κάποτε σε αυτό τον τόπο.
Στη Μόρνα υπάρχουν σήμερα δύο εκκλησίες, της Αγίας Παρασκευής και του Αγίου Νικολάου. Η πρώτη βρίσκεται στο κοιμητήριο του χωριού και έχει ρυθμό βασιλικής με τρούλο. Σύμφωνα με μαρτυρίες, εκεί κατέφυγαν οι κάτοικοι του χωριού την περίοδο της κατοχής για να γλιτώσουν από τους Γερμανούς, οι οποίοι σκότωσαν τον παπά μαζί με 14 ενήλικες και δύο παιδιά.
Η δεύτερη εκκλησία, αυτή του Αγίου Νικολάου που φέρει εικόνες από την εποχή της τουρκοκρατίας, λέγεται ότι κατέρρευσε δύο φορές και μάλιστα την ώρα της Θείας Λειτουργίας, αλλά κανείς δεν έπαθε τίποτα. Η δεύτερη φορά, ήταν το 1950 οπότε και χτίστηκε καινούρια. Την εγκαινίασε το 1957 ο Μητροπολίτης Βαρνάβας.
Όπως τονίζει ο κ. Καζταρίδης σε συνέντευξη του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ: Στην αρχαιότητα, ο Όλυμπος, υπήρξε κατοικία των 12 Θεών και τα Πιέρια Ορη, «σπίτι» των Μουσών, ήταν τα δύο «σήματα κατατεθέν» της Πιερίας. Στις μέρες μας η Πιερία εξακολουθεί να είναι ένας ευλογημένος τόπος.
Πιέρια Όρη, το σπίτι των Μουσών.
«Εξάλλου και το πρόθεμα Πιέρ- παραπέμπει σε εύφορη, παχιά γη», επισημαίνει ο κ. Καζταρίδης και συμπληρώνει: «Οι Αθηναίοι της αρχαιότητας, κατέλαβαν την περιοχή της Πιερίας και ίδρυσαν πόλεις, όπως η Πίδνα και η Μεθώνη. Κι αυτό, γιατί πέρα από το ενδιαφέρον τους για τη στρατηγική σημασία της περιοχής στα συγκοινωνιακά οδικά περάσματα και τη θάλασσα, οι Αθηναίοι ήθελαν, κυρίως, να εκμεταλλεύονται την πιερική ξυλεία, από την οποία κατασκεύαζαν τις αθηναϊκές τριήρεις».
Η περιοχή σήμερα προσφέρεται για πεζοπορία ή ποδήλατο καθώς οι διαδρομές που εξερεύνησαν οι υπεύθυνοι της ποδηλατικής ιστοσελίδας «Σέλα» είναι πολλές και εξαιρετικές. Πληροφορίες: sela.gr (φωτογραφίες Γιάννη Μαυρουδή) & ΑΠΕ – ΜΠΕ (Συνέντευξη του κ. Καζταρίδη στο ΑΠΕ – ΜΠΕ). Πηγή

Παρασκευή 5 Μαΐου 2017

Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ ΑΣΚΗΣΗΣ

Το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος προσφέρει έναν περιορισμένο αριθμό θέσεων για πρακτική άσκηση (internship) σε κατάλληλους υποψήφιους που επιθυμούν να αποκτήσουν γνώσεις σχετικά με τις δράσεις κοινωφελών ιδρυμάτων και μη κερδοσκοπικών οργανισμών. Το πρόγραμμα παρέχει στους εκπαιδευόμενους την ευκαιρία να γνωρίσουν από κοντά τις καθημερινές λειτουργίες ενός κοινωφελούς ιδρύματος και να αποκτήσουν βαθύτερη κατανόηση της φιλοσοφίας και του έργου διαφόρων δωρεοδόχων, και μη, οργανισμών, οι οποίοι προσφέρουν ποικίλες υπηρεσίες και προγράμματα στους τομείς της τέχνης και του πολιτισμού, της κοινωνικής πρόνοιας, της παιδείας, της υγείας και του αθλητισμού.
Επιπλέον, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας του για την Επανεκκίνηση και Ενίσχυση των Νέων, το ΙΣΝ υποστηρίζει με αποκλειστική δωρεά το πρόγραμμα πρακτικής άσκησης στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ), με στόχο τη δημιουργία ευκαιριών για τη νέα γενιά στην Ελλάδα, η οποία έχει πληγεί έντονα από το ανησυχητικό ποσοστό ανεργίας στη χώρα.
Το ΚΠΙΣΝ αποτελεί τη μεγαλύτερη μεμονωμένη δωρεά του ΙΣΝ και περιλαμβάνει τις νέες εγκαταστάσεις της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος, καθώς και το Πάρκο Σταύρος Νιάρχος. Στις 23 Φεβρουαρίου 2017 το ΙΣΝ παρέδωσε το ΚΠΙΣΝ ως δώρο στην Ελληνική Κοινωνία και το Ελληνικό Δημόσιο, το οποίο είναι υπεύθυνο για τη λειτουργία του. 
Οι υποψήφιοι για το πρόγραμμα πρακτικής άσκησης στο ΙΣΝ θα επιλεχθούν απευθείας από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Οι υποψήφιοι για το πρόγραμμα πρακτικής άσκησης στο ΚΠΙΣΝ θα επιλεχθούν απευθείας από το ΚΠΙΣΝ, ενώ το ΙΣΝ δεν θα έχει καμία συμμετοχή στη διαδικασία επιλογής τους.   
Οι υποψήφιοι θα πρέπει να επιλέξουν έναν από τους δύο οργανισμούς προκειμένου να υποβάλουν  την αίτησή τους, καθώς δεν είναι εφικτή η συμμετοχή και στα δυο προγράμματα πρακτικής άσκησης ταυτόχρονα
Για ερωτήματα αναφορικά με τις θέσεις πρακτικής άσκησης, παρακαλούμε επικοινωνήστε είτε με το ΙΣΝ είτε με το ΚΠΙΣΝ (ανάλογα με τον οργανισμό στον οποίο υποβάλατε αίτηση):
Για το ΙΣΝ: internships@snf.org
Για το ΚΠΙΣΝ: Σύντομα διαθέσιμο
Οι θέσεις πρακτικής άσκησης στο ΙΣΝ:       
Ημερομηνία έναρξης αιτήσεων:4 Μαΐου 2017
Περίοδος Επιλογής:έως 19 Μαΐου 2017
Προσφερόμενες Θέσεις:
Αθήνα, Ελλάδα:Ιαν-Μαρ μέχρι 7 θέσεις
Σεπ-Νοε μέχρι 7 θέσεις
Νέα Υόρκη, ΗΠΑ:Ιαν-Μαρ μέχρι 1 θέση
Σεπ-Νοε μέχρι 1 θέση
Μόντε Κάρλο, Μονακό:Ιαν-Μαρ μέχρι 1 θέση
Σεπ-Νοε μέχρι 1 θέση
Οι θέσεις πρακτικής άσκησης στο ΚΠΙΣΝ:    
Ημερομηνία έναρξης αιτήσεων:
Σχετικές πληροφορίες θα είναι διαθέσιμες σύντομα
Περίοδος Επιλογής:Σχετικές πληροφορίες θα είναι διαθέσιμες σύντομα
Προσφερόμενες Θέσεις:Σχετικές πληροφορίες θα είναι διαθέσιμες σύντομα


Παρακαλούμε λάβετε υπόψη σας ότι οι υποψήφιοι δεν μπορούν να υποβάλουν αίτηση και στους δύο οργανισμούς ταυτόχρονα.

Δευτέρα 1 Μαΐου 2017

Λύθηκε το μυστήριο: Τι είναι αυτό που φοβάται ο άνδρας στην θρυλική «Κραυγή»; (pic)

Λύθηκε το μυστήριο: Τι είναι αυτό που φοβάται ο άνδρας στην θρυλική «Κραυγή»; (pic)
Πηγή: EPA/ANDY RAIN
Νορβηγοί επιστήμονες παρουσίασαν μια νέα θεωρία για να εξηγήσουν τι ήταν αυτό που ενέπνευσε τον Edvard Munch για να ζωγραφίσει το 1892 την «Κραυγή».

Διαβάστε επίσης

Για το εξπρεσιονιστικό αριστούργημα, το οποίο παρουσιάζει έναν άνδρα να κρατά γεμάτος αγωνία το πρόσωπό του, έχουν γραφτεί δεκάδες θεωρίες οι οποίες προσπαθούν να εξηγήσουν την ιδιαίτερη σαγήνη και το δέος που προκαλεί.
Η μετεωρολόγος Helene Muri του Πανεπιστημίου του Όσλο και η ομάδα της παρουσίασαν τη θεωρία τους σε ένα συνέδριο της Ευρωπαϊκής Γεωεπιστημονικής Ένωσης στη Βιέννη, "κατηγορώντας" για τη φρίκη που νιώθει ο άντρας του Munch τα... σύννεφα.
Ο Munch είχε γράψει στο ημερολόγιό του τη μέρα που συνέλαβε το έργο του για ένα «φλεγόμενο ουρανό» που «ξαφνικά έγινε κατακόκκινος» και «κρεμόταν σαν αίμα και ξίφος πάνω από την πόλη» .
Σύμφωνα με την Muri, η οποία ζει στο Όσλο εδώ και 25 χρόνια, υπάρχουν ορισμένα σπάνια σύννεφα -που η ίδια έχει δει μόλις μια φορά με τα μάτια της- τα οποία είναι όπως ακριβώς περιγράφει στο ημερολόγιό του ο ζωγράφος.  

«Η Μόνα Λίζα» της σύγχρονης εποχής

11205142
(Πηγή φωτογραφίας: PA/JASON SZENES)
Ορισμένοι ιστορικοί τέχνης υποστηρίζουν ότι «Η Κραυγή», συμβολίζει το ανθρώπινο είδος κάτω από τη συντριβή του υπαρξιακού τρόμου. Το τοπίο στο υπόβαθρο είναι μια περιοχή στο Όσλο, όπως αυτό φαίνεται από το λόφο του Ekeberg.
Ο ζωγράφος δημιούργησε διάφορες εκδοχές της «Κραυγής» με διάφορα μέσα. Το Μουσείο Munch έχει μια από τις δύο εκδοχές (1910) και ένα παστέλ. Το Εθνικό Μουσείο της Νορβηγίας έχει την άλλη εκδοχή (1893). Μια τέταρτη εκδοχή, σε παστέλ, είναι στην ιδιοκτησία του Νορβηγού δισεκατομμυριούχου Petter Olsen. Ο Munch δημιούργησε επίσης μια λιθογραφία (1895) της εικόνας.
Ο αρχικός Γερμανικός τίτλος που δόθηκε στον πίνακα από τον Munch ήταν Der Schrei der Natur (Ο Λυγμός της Φύσης).
Σε μια σελίδα στο ημερολόγιό του με την ένδειξη Νίκαια 22.01.1892, ο Munch περιγράφει την έμπνευσή του για τον αρχικό πίνακα:
Περπατούσα σ' ένα μονοπάτι με δυο φίλους, ο ήλιος έπεφτε, και ξαφνικά ο ουρανός έγινε κόκκινος σαν αίμα. Σταμάτησα, νιώθοντας εξαντλημένος, και στηρίχτηκα στο φράχτη. Αίμα και γλώσσες φωτιάς πάνω από το μαύρο-μπλε φιόρδ και την πόλη. Οι φίλοι μου προχώρησαν, κι εγώ έμεινα εκεί τρέμοντας από την αγωνία. Κι ένιωσα ένα ατέλειωτο ουρλιαχτό να διαπερνά τη φύση

αναδημοσίευση από  http://www.cnn.gr

Μάγια Πικάσο / Πέθανε η κόρη του σπουδαίου ζωγράφου

  Η μεγαλύτερη κόρη του Πικάσο, πρωτοστάτησε σε πολλές σημαντικές δωρεές της κληρονομιάς του στο γαλλικό κράτος Η κόρη του Πάμπλο Πικάσο και...