Φωτογραφικός περίπατος στο Μοναστηράκι.

πηγή http://popaganda.gr/

Ασπρόμαυρες εικόνες από την πιο πολύχρωμη γωνιά της Αθήνας.

Φωτογραφίες: Νάσος Ευσταθιάδης29.03.2014

• 

To Μοναστηράκι, από τις πλέον γνωστές γειτονιές της Αθήνας, κατακλύζεται από κόσμο τόσο τις καθημερινές όσο και τα Σαββατοκύριακα. Όντας στους πρόποδες της Ακρόπολης και ανάμεσα στην Αρχαία και τη Ρωμαϊκή Αγορά αποτελεί έναν από τους δημοφιλέστερους προορισμούς για τους τουρίστες που επισκέπτονται την πρωτεύουσα.

Δεκάδες καταστήματα με ρούχα και αντικείμενα λαϊκής τέχνης στην ευρύτερη περιοχή καθώς και αντίκες στην πλατεία Αβησσυνίας κατακλύζονται από κόσμο με αποκορύφωμα τα Σαββατοκύριακα! Πλήθος ανθρώπων βρίσκονται εκεί για πολλούς και διαφορετικούς λόγους. Κόσμος που θέλει να πουλήσει ή να αγοράσει στο παζάρι του Σαββατοκύριακου, νέοι που ψάχνουν να αγοράσουν αθλητικά μπλουζάκια και παπούτσια ή απλά παρέες που απολαμβάνουν τη βόλτα τους κάνοντας έναν περίπατο και πίνοντας τον καφέ ή το ποτό τους σε κάποιο από τα πολλά μαγαζιά της περιοχής…

Όμως ακόμα και το Μοναστηράκι έχει μία άγνωστη αλλά εξίσου γοητευτική πλευρά. Είναι η στιγμή που η «γειτονιά» μόλις ξυπνάει για να προετοιμαστεί και να υποδεχθεί τον κόσμο της! Μέχρι να αποκτήσει λοιπόν ζωή και να έρθει κοντά σε αυτό που σχεδόν όλοι έχουμε στο μυαλό μας, το Μοναστηράκι, νωρίς το πρωί, αποτελεί μία σχεδόν έρημη γειτονιά που ο περίπατος μπορεί να σε ταξιδεύσει σε μία άλλη εποχή και ταυτόχρονα να σε χαλαρώσει.

Οι ετοιμασίες ξεκινούν από πολύ νωρίς. Γύρω στις 7.30-8.00 θα περάσουν τα συνεργεία του Δήμου να πλύνουν την πλατεία και να σκουπίσουν τους γύρω δρόμους. Με εξαίρεση το σταθμό του μετρό και του ηλεκτρικού και το περίπτερο της πλατείας, τίποτα δεν μπορεί να σε προϊδεάσει για το τι θα επακολουθήσει λίγες ώρες αργότερα και ειδικά τις μέρες που ο καιρός είναι καλός.

Τα ρολά σχεδόν παντού κατεβασμένα, τα μαγαζιά κλειστά. Δρόμοι όπως η Αδριανού και η Ηφαίστου παντελώς έρημες από κόσμο. Σιγά σιγά και καθώς ο ήλιος σηκώνεται, η περιοχή αρχίζει να αποκτά ζωή. Τα πρώτα καφέ ανοίγουν, οι πρώτοι μικροπωλητές αρχίζουν να στήνουν τις πραγμάτιες τους και κάποιοι καταστηματάρχες αρχίζουν να ανοίγουν και να τακτοποιούν τις βιτρίνες τους. Τα πρώτα οχήματα που μεταφέρουν τις προμήθειες και τα εμπορεύματα στα μαγαζιά κάνουν την εμφάνισή τους, ενώ οι πρώτοι πάγκοι στο παζάρι της πλατείας Αβησσυνίας στήνονται γύρω στις 9-9.30. Η περιοχή αρχίζει να αποκτά ζωή από τους πρώτους επισκέπτες γύρω στις 10.00.

Μοναστηράκι. Μια «γειτονιά» όπου το παλιό «παντρεύεται» τόσο αρμονικά με το νέο. Όποια στιγμή και να βρεθείς εδώ, είτε νωρίς το πρωί χωρίς κόσμο, είτε αργά το μεσημέρι που σφύζει από ζωή, ένα είναι σίγουρο: Το Μοναστηράκι μπορεί μαγικά να μεταμορφώσει μία απλή βόλτα σε μία πολύ όμορφη εμπειρία.

Περισσότερες φωτογραφίες του Νάσου Ευσταθιάδη εδώ. 

______Ημερολόγιο Πολιτιστικής Κληρονομιάς______ ______Cultural Heritage Diary_______________: Παράγκες και Μνημεία στην Αλεξάνδρας

______Ημερολόγιο Πολιτιστικής Κληρονομιάς______ ______Cultural Heritage Diary_______________: Παράγκες και Μνημεία στην Αλεξάνδρας: Κυριάκος Αργυρόπουλος Μαρ 19 2014 http://www.vice.com/gr/read/milane-ta-ktiria     Φωτογρα...

Ανοικτό και τη Δευτέρα το Μουσείο της Ακρόπολης για όλο το καλοκαίρι -Παρασκευή έως τις 10 το βράδυ

Το Μουσείο Ακρόπολης από την 1η Απριλίου έως και την 31η Οκτωβρίου θα είναι ανοιχτό και την Δευτέρα, από τις 8 π.μ. έως τις 4 μ.μ., προκειμένου να ανταποκριθεί στον αναμενόμενο αυξημένο αριθμό επισκεπτών στη χώρα μας κατά την περίοδο αυτή. Με την παραπάνω αλλαγή, οι ώρες λειτουργίας του Μουσείου θα έχουν ως εξής: Δευτέρα: 8 π.μ. - 4 μ.μ. Τρίτη έως Κυριακή: 8 π.μ. - 8 μ.μ. Παρασκευή: 8 π.μ. - 10 μ.μ. Πληροφορίες Μουσείο Ακρόπολης, Διονυσίου Αρεοπαγίτου 15, Αθήνα 11742, τηλ. 210 9000900.

The arts and culture sector must think about data … but differently

πηγή http://www.theguardian.com/

From exhibition directories to museum floorplans, data can augment the audience experience and offers new approaches to solving problems

• Share74
• inShare19
• Email

Data allows arts and culture organisations to become more playful and intuitive. Photograph: Felix Clay

Whether it's big, open or closed, data in the culture sector is perceived by and large as ticket sales, audience numbers and visitor footfall. However, we need to be thinking about data differently, and the positive impact it can have. I'd like to propose four ways in which we can do this.

All the examples mentioned below were presented at Culture In Numbers, an event hosted by Leeds Data Mill in February. The day was dedicated to projects, ideas and experiments by museums, arts organisations and practitioners who are using data to create real change.

Data can help museums encourage discovery and learning

Museums have a significant amount of reusable data about their collections, and this information can be combined with other sources to encourage discovery and learning. It's an approach best illustrated byV&A's Digital Map, launched in September 2013.

Andrew Lewis, digital content delivery manager, explained how the map, which is based on insight into visitor behaviour, combines collection data with real time information about events in the physical spaces of the museum, as well as information about essential facilities. This clever use of data from multiple sources is a great way to tell new stories about collections; it's also an opportunity for both virtual and physicalaudiences to discover objects on their own terms. The map is a great example of how museums can embrace emerging digital trends in a multi-channel, multi-device world.

Data can help showcase impact

Open data presents an opportunity to create evidence-based stories that can highlight the scale and impact of an arts organisation, making it a useful strategic resource.

Northern Ballet, for example, which performs to an audience of over 120,000 across the world, is pooling data about its operations with other dance organisations to create visualisations. These highlight the unique contribution the organisation makes, from the quality of cultural engagement to local job opportunities.

Laraine Penson, director of communications at Northern Ballet, said these maps are an accessible way of introducing data to show how Leeds compares with other regions. They also tell a story of Leeds as a city of dance, and how it connects to the rest of the world.

Data offers new approaches to solving problems

Combining data from different sources can help solve problems in new ways. This was the thinking behind Curator Space, a project management toolkit for curators, event organisers, galleries and artists. Co-founder Louise Atkinson explained that the aim was to create a framework that uses data to streamline workflow in order to save time and resources.

In the long term, the platform will also integrate with other open data sources to increase knowledge sharing across the arts, as well as increase access to opportunities. Atkinson offered a number of scenarios to explain how this could work. For example, Curator Space could link with OpenStreetMap (a free, editable map of the whole world) to help independent artists find venues to exhibit their work.

Data allows you to be playful and intuitive

Data can also be used within a more familiar context: social mediametrics. This data can offer unique insights and in the process create new ways of working, as well as new forms of storytelling that allow cultural institutions to develop new models of participation with audiences online.

Museum Selfie day is a great example of this approach. Mar Dixon, independent museum practitioner and the project's developer, explained how she launched the initiative on Twitter with an open brief – take a selfie in a museum – and watched it develop into an event with a global profile. The metrics from the day showed what worked and what didn't, and Dixon plans to use this learning to continue to experiment with new forms of engagement that begin from a playful and intuitive space.

So, where does one begin? Big and open data are emerging concepts and it can be difficult to grasp their application and benefits. These examples show how data can help create new and evidence based stories. Another way to understand the significance of data is that in the long term, data from different sources can be used to build an accurate picture, which can be used to make better choices and smarter decisions about resources.

To get to that point we need a lot more data from many different resources. In some cases the data is already there, but there are several issues that need to be addressed. This includes data protection as well as the collection and quality of data. Alongside this development we also need to make data more accessible to people and create a critical mass of organisations that are comfortable talking about culture in numbers.

Abhay Adhikari is a digital engagement specialist working in the arts, culture, voluntary and education sectors – follow him on Twitter@gopaldass

Βραβείο Κοινού για το «Κοινωνικό Ωδείο»

πηγή http://www.anotherworldishere.com/

Posted by Stratis Vogiatzis in νέα | 

Το ντοκιμαντέρ  του Caravan Project «Κοινωνικό Ωδείο – Νotes» σε σκηνοθεσία της Θέκλας Μαλάμου και της Αλεξάνδρας Σαλίμπα, απέσπασε το βραβείο κοινού για ταινία κάτω των 45 λεπτών, στο 16ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, το οποίο “έριξε” αυλαία το περασμένο Σάββατο. Η ταινία καταγράφει μια συλλογικότητα εθελοντών καθηγητών μουσικής, που έχουν θέσει ως στόχο τους να προσφέρουν εθελοντικά μαθήματα μουσικής, σε όσους δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα. Η αγάπη για τη μουσική, τον λυτρωτικό και μυστηριώδη κόσμο της αλλά και η ειλικρινής διάθεση για προσφορά, αποτέλεσαν τα συνεκτικά στοιχεία για τους εξήντα έξι εθελοντές καθηγητές μουσικής, που εδώ και περίπου τρία χρόνια διδάσκουν αφιλοκερδώς πάνω από εκατό μαθητές, ανεξαρτήτου ηλικίας. Τα μαθήματα φιλοξενούνται σε πέντε διαφορετικούς χώρους στην Αθήνα ενώ πρόσφατα στο ‘Κοινωνικό Ωδείο’ παραχωρήθηκε μια όμορφη μονοκατοικία στο Βύρωνα, που θα αποτελέσει την έδρα του. «Είναι πραγματικά συγκινητική η διάθεση για προσφορά που διακρίνει τους καθηγητές του ωδείου. Υπάρχουν καθηγητές που διδάσκουν πάνω από είκοσι ώρες την εβδομάδα. Ελπίζουμε η ιστορία του ωδείου, να τονώσει τις αξίες της αλληλεγγύης και της συνεργατικότητας, που τόσο έχουμε ανάγκη σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς», δήλωσαν οι δύο σκηνοθέτριες.

H Kωνσταντινούπολη μετακομίζει στην οδό Σταδίου τον Απρίλιο– Μια βιωματική έκθεση από την πιο αγαπημένη πόλη [εικόνες]

πηγή http://www.iefimerida.gr

27.03.2014 08:51

• ^-A⁺A

Ενας άντρας και μια γυναίκα που μεγάλωσαν στην Αθήνα και βρέθηκαν να ζουν στην Κωνσταντινούπολη αποτυπώνουν μέσα από τα ιδιαίτερα, ρυθμισμένα σε ειδικές βαθμίδες φίλτρα του Ελληνα την πανέμορφη πόλη. Μια πόλη που φέρει μνήμες και φορτίσεις ιστορικές για όλους εμάς, αλλά είναι ταυτόχρονα ένα αριστούργημα, αρχιτεκτονικής, ένα πραγματικό σταυροδρόμι πολιτισμών και μια παλλόμενη πρωτεύουσα που ενώ διατηρεί ατόφιο το αρχαίο πνεύμα της, εκπέμπει και σήματα μιας σύγχρονης δυτικής μητρόπολης. 

Η ζωγράφος Ολγα Αλεξοπούλου και ο συγγραφέας Αλέξανδρος Μασσαβέτας παρουσιάζουν την έκθεση «Πλίνθοι & Λήθη: Χαρτογραφώντας την Πόλη»  στον Ιανό από την 1η Απριλίου σε επιμέλεια της Ιριδας Κρητικού η οποία βρίσκεται πίσω και από την έκθεση Ανακαλύπτωντας το Αρχαίο Κάλλος με φωτογραφίες του Josh Garrick που με παράταση συνεχίζει την παρουσία της στο Σισμανόγλειο Μέγαρο στην Ιστικλάλ. Στην έκθεση "Πλίνθοι και λήθη" δύο φίλοι, που μεγάλωσαν στην Αθήνα, αλλά βρήκαν στην Πόλη το σπίτι και την έμπνευσή τους, χαρτογραφούν την Πόλη όπως την αντιλαμβάνονται και την βιώνουν. Εκθέτουν την σχέση τους με μία πόλη που, όπως έγραψε η Μαριάννα Κορομηλά, «ερεθίζει όλες τις αισθήσεις µας και κινητοποιεί τους µηχανισµούς της µνήµης». Μνήμης ατομικής όσο και συλλογικής.

Δύο Ελληνες στην Κωνσταντινούπολη
Η Όλγα Αλεξοπούλου, μόνιμη κάτοικος της Κωνσταντινούπολης από το 2006, παρουσιάζει τα σχέδιά της από την καθημερινότητα της αγαπημένης της Πόλης και χάρτες των ιστορικών συνοικιών της. Με φόντο λεπτομέρειες του αστικού τοπίου και βίου, οι χάρτες της εστιάζουν στα μνημεία που σημαδεύουν την όψη αλλά και την συσσωρευμένη μνήμη στις γειτονιές αυτές.

Η Αλεξοπούλου δεν μας έχει συνηθίσει στην απεικόνιση του αστικού τοπίου. Οι περισσότερες εκθέσεις της παρουσίασαν έργα που εμπνέονται από το μυστήριο του φυσικού κόσμου -την γοητεία της σιωπής και της ερημιάς, την βία των φυσικών φαινομένων- και όχι από την βαβούρα και το καλειδοσκόπιο μιας μητρόπολης. Για πρώτη φορά σκύβει πάνω στην μεγαλούπολη για να εξηγήσει, νομίζει κανείς, τον δεσμό της με την θετή της πατρίδα, τους λόγους που την κρατούν εκεί.

Τα σχέδιά της συνθέτουν ένα κόσμο εικόνων τόσο οικείων στους κατοίκους της Πόλης. Εικόνων που την βομβαρδίζουν καθώς εξερευνά τα δαιδαλώδη ανηφορικά σοκάκια και που η Αλεξοπούλου καταγράφει στο σημειωματάριό της πίνοντας τσάι, σε κάποιο από τα αναρίθμητα παραδοσιακά καφενεία, υπό τα διερευνητικά βλέμματα της ανδρικής τους πελατείας. Η ζωγράφος προσπαθεί να απαθανατίσει ψιχία του χαρακτήρα της αχανούς και διαρκώς μεταλασσόμενης μητρόπολης. Παραδίδεται στο χάος, με την καλή και την κακή έννοια, και καταγοητευμένη το αποτυπώνει.

Μόνιμος κάτοικος της Κωνσταντινούπολης από το 2003, ο συγγραφέας των βιβλίων "Η Πόλη των Απόντων" (2011, Πατάκης) και "Διαδρομές στο Φανάρι, τον Μπαλατά και τις Βλαχέρνες" (2013, Ιστός) Αλέξανδρος Μασσαβέτας χαρτογραφεί την Πόλη στα βιβλία και τις φωτογραφίες του. Τόσο τα μεν όσο και οι δε αποτελούν μία αποτύπωση της Πόλης που χάνεται, μία μαρτυρία και έναν αγώνα ενάντια στην λήθη. Ο Μασσαβέτας «διαβάζει» την Πόλη μέσα από το πρίσμα της κληρονομίας και της συλλογικής μνήμης των μη-μουσουλμανικών εθνοτήτων που την κατοίκησαν. Στα βιβλία και τις φωτογραφίες του αποτυπώνεται η «άλλη Πόλη», εκείνη των μειονοτήτων και της νοσταλγίας τους για ένα παρελθόν ευτυχέστερο. Ωστόσο ο συγγραφέας δεν πραγματοποιεί μία νεκρολογία, αλλά διατηρεί το βλέμμα του σταθερό στο σήμερα, σε μία Πόλη που αναζητεί απεγνωσμένα την ταυτότητά της ενώ διέρχεται αλλαγές ταχύτατες όσο και χαμαιλεοντικές. Τον απασχολούν, τελικά, όχι μόνο οι μειονότητες και η βαριά τους παρακαταθήκη στην αστική κουλτούρα της Πόλης, αλλά και όλα τα στοιχεία της ταυτότητάς της που χάνονται υπό την επέλαση της διαβόητης πλέον «αστικής ανάπλασης».

Περιδιαβαίνει κι εκείνος τα σοκάκια καταγράφοντας μειονοτικά μνημεία, παραδοσιακά επαγγέλματα και αρχιτεκτονικούς θησαυρούς που χάνονται. Στο κέντρο του συγγραφικού και φωτογραφικού του έργου βρίσκεται η ίδια η Πόλη, η μνήμη και η ψυχή της, ο έμψυχος και ο οικοδομημένος κόσμος της. Μνημεία και τόποι γίνονται σημεία αναφοράς αλλά και μνήματα της συλλογικής ταυτότητας. Πρόκειται για έναν αγώνα να διασωθεί το παρελθόν όπως επιβιώνει στην καθημερινότητα, πριν την σαρωτική επέλαση της μπουλντόζας και του τσιμέντου.
Η έκθεση εγκαινιάζεται την 1η Απριλιου και θα συνεχίσει ως τις 26 Απριλίου στην ΙΑΝΟΣ Αίθουσα Τέχνης στη Σταδίου 24

Ένα κοπάδι πρόβατα στο Λούβρο

Οι αναπάντεχοι επισκέπτες βρέθηκαν εκεί στα πλαίσια διαμαρτυρίας και συνοδεύονταν από τσοπανόσκυλο Άναυδοι έμειναν οι επισκέπτες του Μουσείου του Λούβρου, όταν νωρίς σήμερα το μεσημέρι ένα μικρό κοπάδι πρόβατα εισέβαλε και περιφέρονταν στην είσοδο, αλλά και εντός του μουσείου. Οι αγρότες που μετέφεραν τα ζώα έως εκεί, κατάφεραν αν προσπεράσουν την ασφάλεια και με τη βοήθεια ενός εκπαιδευμένου τσοπανόσκυλου οδήγησαν τα ζώα στο εσωτερικό. Η διαμαρτυρία έγινε με αφορμή την αγροτική πολιτική που εφαρμόζεται από την κυβέρνηση και την οποία οι αγρότες χαρακτηρίζουν καταστροφική.   Πηγή: www.lifo.gr

https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=s8zNZxcAB64